2006

ફિરતા રહું……. દરબદર

ફિલ્મ – ધી કિલર
વર્ષ – ૨૦૦૬
ગીત – ફિરતા રહું દરબદર
ગીતકાર – જલીસ શેરવાની
ગાયક – કે.કે. , શ્રેયા ઘોષાલ
સંગીત – સાજીદ-વાજીદ

કોઈ એક ખુશી માટે માણસ ક્યાં ને ક્યાં ભટકતો હોય ….. એ ખુશી જેની મળવાની આશા પણ ના રહી હોય , છતાં એ ભટક્યા કરે , એની તલાશમાં …. માઈલો સુધી … હંમેશા માટે …. જીવનના છેલ્લા શ્વાસ સુધી ! પણ એવી તે કેવી એ ખુશી છે જેને પામવા આખું જીવન ફના કરવા માણસ તૈયાર થઇ જાય ! વેલ , એવી ઘણી બાબતો છે , જેની પાછળ ફના થવામાં મજા છે , એમાંની એક બાબત છે – પ્રેમ !

“ફિરતા રહું દરબદર , મિલતા નહિ તેરા નિશાં
હોકે જુદા, કબ મેં જીયા , તું હૈ કહાં મેં કહાં ,
તેરી યાદોં મેં ખોયા રહેતા હૂં ,
મુજકો ડસતી હૈ તન્હાઈયાં ”

અને અહી પ્રેમ મેળવવાની ઝંખના છે , પણ એ પણ કેવો પ્રેમ ! જે મેળવી ને ગુમાવ્યો છે . જે વસ્તુ ક્યારેય ના મળી હોય એ ના મળે ત્યારે એનું દુ:ખ લાંબો સમય સુધી નથી ટકતું , પણ કોઈ ને મેળવ્યા પછી તેને ગુમાવ્યા નું દુ:ખ અસહ્ય હોય છે . કારણ કે એની સાથે એક લાગણીના તાંતડે આપણે જોડાયેલા હોઈએ છીએ , અને વ્યક્તિ જેટલી વધુ વ્હાલી , લાગણીનો તાંતડો એટલો વધારે મજબૂત . હું મારી વાત કરું તો હું તો મારી વસ્તુઓ સાથે પણ લાગણીના તાંતડે જોડાઈ જતો હોઉં છું. હું આજે પણ ઘણી વાર યાદ કરું છું કે હું નાનો હતો ત્યારે મારો ગેસનો ફુગ્ગો હવામાં ઊડી ગયેલો ત્યારે હું પોક મૂકી ને રડેલો . ફુગ્ગો ધીરે ધીરે આકાશમાં દૂર ને દૂર જઈ રહ્યો હતો … અને એ જેમ વધુ દૂર જતો ગયો , એમ મારું રડવાનું પણ વધતું ગયું . મારા નાના હાથ લંબાવીને મેં ખૂબ ઠેકડા માર્યા પણ એ ફુગ્ગાની દોરી હાથમાં ના આવી …. આજે પણ ક્યારેક આકાશમાં કોઈ ફુગ્ગો ઊડતો જોઉં તો ઠેકડો મારીને એની દોરી પકડી લેવા મન તડપી ઊઠે … નવો કોઈ ફુગ્ગો ખરીદું ત્યારે પણ એ આનંદ પાછો નથી મેળવી શકતો જે મેં નાનપણમાં એ ફુગ્ગા સાથે ગુમાવેલો ……. મને તો બસ ક્યાંક થી એ જ ફુગ્ગો પાછો મળી જાય ……. એને તો હું ઓળખી જઈશ….. મને લાગે છે કે એ હજુ પણ આકાશમાં ક્યાંક ઊડી રહ્યો હશે , હું જેમ એની શોધમાં છું તેમ એ પણ મારી જ શોધમાં ક્યાંક ભટકતો હશે …
કોઈ વ્યક્તિ પાસે હોય અને એના પાસે હોવાનો આનંદ જે સતત એના સહવાસમાં અનુભવ્યો હોય એ આનંદ , એ વ્યક્તિ ના જવાથી ખોવાઈ જાય છે , અને એ આનંદ ને સ્થાને આવી જાય છે , એક ખાલીપો !

“તું જો જુદા હો ગઈ , તેરી સદા ખો ગઈ,
દેખ લે ફિર ઝીંદગી , હાં ક્યા સે ક્યા હો ગઈ ,
જબ સે બીછડી હૂં , રબ સે કહેતી હૂં ,
કિતના સૂના હૈ તેરા જહાં “

એક પ્રેમી જેણે પોતાનું જીવન પ્રેમમાં ફના કર્યું છે , એ પણ મરી ને નહિ , જીવી ને ! રોજેરોજ જીવવાનું અને રોજેરોજ ફના થવાનું ….. એમાં ક્યારેક જીવનબળ ખોવાઈ જાય , જે પથ પર ચાલવાનું નક્કી કરીને નીકળ્યો હોય એ પથ ના રસ્તાઓ ઝાંખા પડી જાય , ત્યારે એ મનોમન ફરિયાદ કરે , એ પ્રિયજનને પોકારે ,ફરિયાદો કરે , પાસે બોલાવે …. એને વિશ્વાસ હોય કે હું મનમાં તેને યાદ કરીશ તો એના મન સુધી મારી વાત જરૂર પહોંચશે , અને એના મનમાંથી પોતાની વાતનો જવાબ જરૂર નીકળશે જે મારા મન સુધી જરૂર પહોંચશે.

“કૈસે કટે ઝીંદગી , માયુસીયાં , બેબસી ,
રાહે સભી ખો ગયી , રોશની દે રોશની”

મન થી મન સુધી પહોંચવાની આ શક્તિને ટેલીપથી કહેવાય, જે પહેલાના જમાનામાં ઋષિમુનીઓ તપ કરીને તેની સિદ્ધિ મેળવતા , એ ટેલીપથીની શક્તિ દરેક મનુષ્યમાં પડેલી જ હોય છે , અને એટલે જ અવારનવાર આપણે પણ અનુભવતા હોઈએ છીએ કે ક્યારેક કોઈ સ્વજનની આપણને ચિંતા થાય અને તેને ફોન કરીએ ત્યારે ખબર પડે કે ખરેખર તેમની તબિયત ખરાબ છે. આપણને કોઈ સ્વજન સાથે વાત કરવાનું મન થાય અને એ જ વખતે એ વ્યક્તિનો ફોન આવે !
એટલે જ જયારે કોઈ પ્રિયજન ને દિલથી પોકારતું હોય ત્યારે તેને જવાબ જરૂર મળે છે , અને પ્રિયજનનો એ જવાબ – એના હૃદયની વાત આપણા હૃદય સુધી પહોંચી જાય , જાણે કોઈ ઠંડી હવાની મીઠી લહેર કાનમાં આવી ને કહી જાય , જાણે દરિયાનું કોઈ મોજું તેના ઘૂઘવતા અવાજમાં કંઈ સમજાવી જાય કે તું જે રસ્તા પર ચાલી રહ્યો છે , તે બરાબર છે , હું તને ત્યાં જ મળીશ , જરૂર મળીશ , ચોક્કસ મળીશ , અરે હું તો તારામાં જ સમાયેલી છું , મને બીજે ક્યાંય શોધવાના વ્યર્થ પ્રયત્નો ના કરીશ …

“મેં તો રહેતી હૂં , તેરી રાહો મેં ,
બેખબર મુજકો ઢૂંઢે કહાં “

સમજો હો હી ગયા

ફિલ્મ – લગે રહો મુન્નાભાઈ
વર્ષ – ૨૦૦૬
ગીત – સમજો હો હી ગયા
ગાયક – સંજય દત્ત , વિનોદ રાઠોડ , અરશદ વારસી
ગીતકાર – સ્વાનંદ કિરકિરે
સંગીતકાર – શાન્તાનુ મોઇત્રા

એક દિવસ મિત્રો એ મને આવું જ કંઈક પૂછ્યું –

” ભાઈ બહુત ખુશ લગ રહે હો …બાત ક્યા હૈ ? એ ભાઈ …હુઆ ક્યા? ”

અને મેં આવો જ કંઈક જવાબ આપ્યો –

“કાર્ડ છપવાલે ! સુટ સીલવાલે ! સમજો હો હી ગયા …. ! “
તમે કહેશો –

“એ ભાઈ રીવાર્સમેં કાહેકો સ્ટોરી સુના રહા હૈ, સ્ટારટીંગ સે સુનાના… “

ઓ.કે. લાવો માંડીને વાત કરું , સ્ટારટીંગ થી ! મારી સ્કુલમાં કેટલાક ફેંકુઓ હતા , કાયમ બીજા છોકરાઓની સામે વેમો મારે કે ભાઈ આપણે તો આવા …ને આપણે તો તેવા … ને આપણો તો ભાઈ અલગ જ વટ પડે ! એટલે એને ઠંડો પાડવા કહેવું પડે કે ભાઈ , એવા જ તારા વટ પડે છે તો સ્કુલમાં કોઈ છોકરી તારી સામું ય કેમ નથી જોતી ? એટલે બિચારાને કંઈક તો કહેવું પડે , નહિ તો બધી પોલ ખુલી જાય, એટલે એ ગાડી આગળ ચલાવે કે સ્કુલમાં ભલે ના હોય પણ મારી બાજુમાં રહેતી એક છોકરી મારા પર ફિદા છે, આવું એક વાર કહી દીધું એટલે પછી બધા રોજ એને પૂછે , પેલી છોકરી સાથે કેટલે પહોંચ્યું ? પછી શું ! રોજ નવા નવા તુક્કા … આજે તો એ મારા ઘરે આવી … મારા ઘરે કોઈ નહિ …ને પછી શું કહેવું યાર ! આજે તો અમે ટેરેસ પર મળ્યા . આજે તો આમ …ને કાલે તો તેમ ! પણ પછી ઉંડા ઉતર્યા તો ખબર પડી કે ભાઈ ને તો સોસાયટીના કુતરાઓ ય ભાવ નથી પૂછતા ! ધતત્ત તેરી ! તો શું આટલા વખત સુધી સાલો આપણ ને મામુ બનાવતો રહ્યો !
૧૦મા ધોરણ પછી મેં સ્કુલ બદલી ત્યારે એક છોકરા સાથે મારે રોજ ઝગડો થતો. એક દિવસ એ છોકરો એક છોકરીનો ફોટો લઈને આવ્યો , એ ફોટો અમને બધા ને બતાવીને કહે કે યાર , આ છોકરી પર તો દિલ આવી ગયું છે , એ મને સ્માઈલ પણ આપે છે … ટૂંકમાં ટૂંક સમયમાં આની જોડે આપણું સેટિંગ પાક્કું ! એ પણ એ છોકરીનો ફોટો કશીક રીતે ચોરીને લાવેલો. હવે , એ છોકરા સાથે મારે દુશ્મની , એટલે મેં બદલો વાળવા એ ફોટો ચોરી લીધો . મજ્જા પડી ગઈ ! પણ પછી સવાલ થયો કે એ ફોટા નો સદ્ઉપયોગ શું કરવો ? જવાબ મળી ગયો – હું એ ફોટો લઈને ઓલા ફેન્કુલોજી છોકરાઓ પાસે ગયો , એમણે મને બહુ મામુ બનાવી લીધેલો , હવે એમની વારી હતી …. મામુ બનવાની ! ઇટ્સ ટાઈમ ફોર બદલા ! ફોટો બતાવીને કહ્યું – યે દેખો , શી ઈઝ માય ગર્લફ્રેન્ડ ! નામ એનું રાખ્યું વૈદેહી ! સાયન્સ ની છોકરી છે યાર , મારા પર એકદમ ફિદા ! એટલે પછી એમના પ્રશ્નો ચાલુ થયા – વાઉ યાર , ક્યારે , કેવી રીતે ?

સરકીટ -“ભાભી કો ઘુમાને કે લિયે કિધર લે કે ગયા …..? “

મેં કહ્યું , હજી સુધી ફરવા તો ક્યાંય નથી લઇ ગયો , પણ જે કરવાનું હતું એ …. !

મુન્નાભાઈ – “અરે કિધર મત પૂછ … યે પૂછ કિસમેં લે ગયા… કીસ્સ મેં ! “

મિત્રો બિચારા હેબતાઈ ને બોલી ઊઠ્યા – કીસ્સ ???

સરકીટ -” કિસ મેં ભાઈ ? “
મુન્નાભાઈ – “અરે કિસિંગ કાર મેં યાર …”

પછી એમને વિગતવાર આખો પ્રસંગ જાણવો હતો

સરકીટ -” એ ભાઈ સાઈડકાર સુના , કલાકાર સુના ,
બેકાર સુના , ડકાર ભી સુના , યે કિસિંગ કાર ક્યા હોતા હૈ…”
મુન્નાભાઈ -” અરે જિસ મેં કિસ કરતે હૈ યાર ….”

એમને જાણવું હતું પછી હું શું કરી શકું ? મેં પણ ચલાવ્યું – સ્કૂલ ના દાદરે જ !

મુન્નાભાઈ – “અપુન કો મિલ ગયી , અરે એક કિસિંગ કાર ,
બેક સીટ પે , જી ભર કે કિયા પ્યાર “

મિત્રો કહે , દાદરે ? દાદરે કેવી રીતે ? સાહેબ કે કોઈ જોઈ ના જાય ?

સરકીટ- “ભાઈ , ડ્રાઈવર ને મિરર મેં દેખા હોયેંગા , કૈસે મેનેજ કિયા ?”

મેં કહ્યું કે રીસેસમાં , ધાબા પર જવાનો એક દાદરો છે , જ્યાં કોઈ નથી આવતું ! અમે બંને રીસેસમાં રોજ નાસ્તો કરવા ત્યાં જ જઈએ છીએ , કોઈ પૂછે તો અમે એવું કહીએ કે નીચે બધા બહુ તોફાન કરે છે એટલે અમે નાસ્તો કરવા ત્યાં જઈએ છીએ , એટલે અમારી સાથે પહેલા મારી ક્લાસના બીજા છોકરાઓ પણ અમારી પાછળ પાછળ આવેલા , પછી તો મેં એ લોકો ને સમજાવી દીધા , એટલે હવે કોઈ નથી આવતું

મુન્નાભાઈ – “અરે ડ્રાઈવર કો મૈને , ઈક સો કા નોટ દિખાયા, ઉસકો સુસુ કરને કા આઈડિયા તબ આયા…”

મિત્રો બોલે , જોરદાર યાર જબરું ડેરિંગ કહેવાય તારું તો , પછી બોલ જલ્દી , આગળ શું થયું ?

સરકીટ- “અરે ભાઈ તુ તો જીનીયસ હૈ , ફિર ક્યા હુઆ”

અરે પછી તો મારે કઈ કરવાનું જ નથી આવતું , મને તો બહુ શરમ આવે , પણ એ એટલી બધી ફિદા છે મારા પર કે ન પૂછો વાત ! અમુક વાર તો મારે તેને સમજાવવી પડે કે કંટ્રોલ કર યાર !

મુન્નાભાઈ – “કભી ચુમતી ઇધર , કભી ચુમતી ઉધર, અરે બોલી મેરે મુન્ના ઇતને સાલ થા કિધર !”
સરકીટ- “ઐસા હો ગયા ભાઈ ?”
મુન્નાભાઈ – “સમજો હો હી ગયા ….. ! “

મિત્રો બિચારા એટલા શોક થઇ ગયા કે એમને શું રીએક્શન આપવું એ જ એમને ખબરના પડે !ક્યારેક એક્સાઈટ થઇને મુટ્ઠીઓ વાળે અને દીવાલ પર પછાડે , કિસની વાત આવે એટલે એટલા રોમાંચિત થઇ જાય કે એકબીજાને જ વળગી પડે ! અને મોઢા તો સાલાઓના ખુલ્લા ના ખુલ્લા જ રહી ગયા, એમને પણ ખુબ મજા આવી રહી હતી , રોમાંચ માણવો હતો , એટલે પ્રશ્નો તો ચાલુ જ હતા , એક પછી એક ! – “પછી બીજું કે કૈક , બીજું …. શું શું કર્યું ? ”

સરકીટ-” ઉસકે બાદ કિસિંગ કાર કિધર મુડા ભાઈ … પિક્ચર” ? મુન્નાભાઈ – “ના રે ! ”
સરકીટ- “ચાઇનીઝ હક્કા નુડલ”?

મેં કહ્યું કે બીજું તો કઈ નહિ બસ , હું ક્યારેક એના ક્લાસમાં એને મળવા જઉં , ને ક્યારેક એ મારા ક્લાસમાં આવે , અને પાર્કિંગ ના બેઝમેન્ટમાં પણ અમે સાથે જઈએ , અને …. પાર્કિંગ માં તો યાર ….!

મુન્નાભાઈ – “નઈ રે… સર્કસ .. સર્કસ !”

મિત્રો કહે “યાર , શું પાર્કિંગ પાર્કિંગ કરે છે , પાર્કિંગ તે કઈ મળવાની જગ્યા છે ? ”

સરકીટ- “સર્કસ કાહેકો ?”

મેં કહ્યું કે ક્લાસ તો ઠીક પણ પાર્કિંગ માં જે મજ્જા છે , એવી બીજે ક્યાય નથી , પાર્કિંગ બેઝમેન્ટ માં છે , અને બેઝમેન્ટમાં અંધારું હોય છે ! મિત્રો પૂછે કે તો એથી શું ?

મુન્નાભાઈ – “અરે સર્કસમેં શેર હૈ ના યાર” … સરકીટ- “તો ?”

મેં કહ્યું એને અંધારાથી બહું બીક લાગે છે , એટલે એ મારો હાથ પકડી રાખે… અને મારી અડોઅડ ચાલે …

મુન્નાભાઈ – “રીંગ માસ્તર કો , ઈક સો કા નોટ દિખાયા, ઉસને ઝોર સે ફિર હન્ટર ઘુમાયા ! ”
સરકીટ-” હન્ટર ! હન્ટર કા ક્યા હુઆ !”

એક દિવસ એ ચાલતા ચાલતા સાઈકલ સાથે અથડાઈ , અને અથડાતાની સાથે જ તે વધુ ગભરાઈ ગઈ અને પડવા જેવી પણ થઇ ગઇ, તેથી તે મને વળગી પડી

મુન્નાભાઈ – શેર ને કિયા રોર .. વો લપકી મેરી ઓર , ફિર શેર કો મેં બોલા , એ મામુ વન્સ મોર !
સરકીટ- “હા …હા …હા … ભાઈ , શેર કો મામુ બોલ ડાલા , ફિર ક્યા હુઆ ?”

એ એટલી ગભરાઈ ગઈ હતી કે મને વળગેલી જ રહી , પછી થોડી વાર થઇ , ને તે દૂર જવા ગઈ , ત્યાં જ હું તેને વળગી પડ્યો , કુછ કુછ હોતા હૈ માં ઓલા વરસાદ વાળા સીનમાં શાહરૂખ કાજોલને વળગે છે ને , બસ એ જ રીતે ! એ પણ વળગી પડી , હું પણ …. એ પણ …. અમે બંને , એકબીજાને વળગી રહ્યા … બસ વળગી રહ્યા … ક્યાંય સુધી !

મુન્નાભાઈ – “ડર સે ઉસને ઐસે મુજકો ગલે લગાયા .. ક્યા બતાઉં સરકીટ અરે કિતના મઝા આયા”
સરકીટ- “ઐસા હો ગયા ભાઈ ?”
મુન્નાભાઈ – “હાં … સમજો હો હી ગયા ! “