દબંગ ૨

હા, હું દીકરીનો બાપ

                                        સામાન્ય ગુજરાતી ફિલ્મો નીચલા વર્ગના કે નાના ગામડાના લોકોને આકર્ષે છે , શહેર ની જનતા એ ફિલ્મો જોવા આકર્ષાતી નથી. અને એ જોવામાં નાનામ પણ અનુભવે છે. આજ કાલ મોર્ડન ગુજરાતી ફિલ્મો બનવા લાગી છે , ખાસ આવા શહેરીલોકો ને ધ્યાનમાં રાખી ને , પણ આ શહેરીજનો એવી ફિલ્મો પણ જોવા નથી જતા , ગુજરાતી ફિલ્મો પ્રત્યેની સૂગને કારણે. અથવા તો બહુ ઓછી સંખ્યા માં આવી ફિલ્મોને મલ્ટીપ્લેક્ક્ષ નું ઓડીયન્સ મળે છે પણ સિંગલ સ્ક્રીન માં આવી ફિલ્મો રીલીઝ સુદ્ધા નથી થતી. કારણ , આવી ફિલ્મો એ સામાન્ય ગુજરાતી ફિલ્મના દર્શકને નથી આકર્ષી શકતી. એ વર્ગને એક અલગ પ્રકારના કોમેર્શીયલ મનોરંજનની અપેક્ષા હોય છે , જે આવી મોડર્ન ગુજરાતી ફિલ્મો માં નથી હોતું . જેમકે નીચલા વર્ગને ગુજરાતી ફિલ્મમાં આઈટમ સોંગ હોય તો ગમે છે , પણ મોર્ડન ગુજરાતીઓ ગુજરાતી ફિલ્મના આઈટમ સોંગ ને સ્વીકારી શકતા નથી. એમને એ બધું ચીપ અને વલ્ગર લાગે છે. (એ અલગ વાત છે કે એ મોર્ડન ગુજરાતીઓ “મુન્ની બદનામ ” અને “ફેવિકોલ સે ” જેવા ગીતો હોંશે હોંશે જુએ છે )
મારા મતે કરુણતા તો એ છે કે ગુજરાતી ફિલ્મો ના દર્શકોમાં વર્ગો શું કામ પડે છે ? ફિલ્મ એક ચોક્કસ વર્ગ માટે શું કામ બનવી જોઈએ? ફિલ્મ તો ભાષા વગરની હોય તોય દરેક ને સમજાય તેવી હોવી જોઈએ. શું “શોલે” માટે કોઈ એવું કહી શકે કે માત્ર આ જ વર્ગ માટે ની ફિલ્મ છે ? ! આખાય દેશના બધા પ્રકારના બધા લોકો ને એ ફિલ્મ આકર્ષી શકી છે , જો આખાય દેશની પસંદને ધ્યાનમાં રાખીને બોલીવૂડમાં ફિલ્મો બની શકતી હોય તો દરેક પ્રકારના ગુજરાતી લોકો ને આકર્ષી શકે એવી કોઈ ગુજરાતી ફિલ્મ કેમ ન બની શકે ? બની જ શકે ભાઈ ! “દેશ રે જોયા દાદા પરદેશ રે જોયા ” એ ફિલ્મ દરેક ગુજરાતીને થીયેટર સુધી લઇ ગઈ હતી , એ જ રીતે “મૈયરમાં મનડૂ નથી લાગતું ” ફિલ્મે પણ દરેક વર્ગને મનોરંજન આપીને ખૂબ ધૂમ મચાવેલી . અને આવી જ એક ગુજરાતી ફિલ્મ આ અઠવાડિયે રીલીઝ થઇ છે, ” હા , હું દીકરી નો બાપ “. બધા પ્રકારની ઓડીયન્સને ગમે તેવી ! અને સર્વના દિલમાં ઊતરી જાય તેવી !

                                                                      422583_564004340278098_570009105_n

એક ખૂબ ભોળા હવાલદાર ભગવતી પ્રસાદ ઊર્ફે ભગુ ના રોલમાં હિતેન કુમાર. એ રડવામાં નથી માનતો , લડવામાં માને છે. જીવનના આકરા માં આકરા સંજોગો સામે પણ તે રડ્યા વગર તેનો ઉકેલ શોધવાનો પ્રયત્ન કરે છે . તે એક ઈમાનદાર પોલીસવાળો છે અને પોતાની દીકરી પ્રત્યે અપાર લાગણી ધરાવે છે. એને એના જીવનમાં બસ પોતાની નોકરી અને પોતાની છોકરી થી જ મતલબ ! અને બિચારો એમાં જ અટવાયા કરે ! પોતાની દીકરીને સમય આપે કે નોકરીને ! સાંજે સર્કસ માં લઇ જવાનું વચન આપી ને નોકરી એ ગયેલો હવાલદાર પોતાના સાથી હવાલદારોને હરખાઈ ને કહે છે કે પ્લીઝ ! આજે તમે થોડું સંભાળી લેજો , હું આજે અડધો કલ્લાક વહેલો ઘરે જઈશ. આજે મારે મારી દીકરીને સર્કસ બતાવવા લઇ જવાનું છે , ત્યાં જ ઇન્સપેકટર આવીને સુચના આપે છે કે આજે ઘરે મોડા જવાની તૈયારી રાખજો , આજે મોટા સાહેબ આવવાના છે ! ઘરે મોડા પહોંચવાથી નાની દીકરી કાલી કાલી જબાનમાં ફરિયાદ કરે છે કે સાહેબ ને એવું કહી દેવાય ને કે મારે મારી દીકરી સાથે સર્કસ માં જવાનું છે ! પછી પોતાની દીકરી ને વ્હાલથી ગીત ગાઈને મનાવતો હવાલદાર ભગુ દીકરીની બધી જરૂરિયાતો સંતોષવા હંમેશા તત્પર રહે છે.
ફિલ્મમાં મારું સૌથી પ્રિય દ્રશ્ય એ છે જયારે ભગુની દીકરીના લગન લેવાઈ રહ્યા છે , ભગુ તો ખુબ ખુશ છે ,પોતાની પોત્રિને વિદાય આપવાની હોઈ , ભગુની માતા પણ રડી રહી છે, બધા જ આ પ્રસંગે આંસુ સારી રહ્યા છે પણ ભગુ આનંદ માં છે ! એને તો પોતાની દીકરીના લગ્નનો હરખ છે. એ ખૂબ આનંદ માં છે કે એની “સસલી ” આજે પરણીને એના સાસરે જશે … બાપ – દીકરી નું ત્યાં એક સુંદર લાગણીસભર ગીત આવે છે – “દીકરી સાસરીયે જાય , બાપુ દ્યો ને વિદાય ….” ભગુના મિત્રો અને માં તેને સમજાવે છે કે ભગુ તું થોડું રડી લે …. તારી દીકરી કાયમને માટે એના સાસરે જઈ રહી છે. ભગુ રમુજ ખાતર ખોટું ખોટું રડે છે પણ તેને ખરેખર રડવું આવતું નથી , તેને દીકરીના લગ્ન નો આનંદ છે પણ એના ગયા પછી એની યાદ આવશે , એ વાતનો અણસાર સુદ્ધા નથી . અને પ્રસંગ પતી ગયા બાદ હસતો હસતો ઘરનો ઊમ્બરો ચઢી રહેલા ભગુ ને જયારે અચાનક દીકરીના સંસ્મરણો ઘેરી વળે છે ત્યારે તેને અહેસાસ થાય છે , પોતાની દીકરી વગર પોતાના જીવનમાં આવેલા ખાલીપા નો !

દીકરી સાસરીયે જાય .. બાપુ દ્યો ને વિદાય ..

દીકરી સાસરીયે જાય .. બાપુ દ્યો ને વિદાય ..

ભગુ વારંવાર કહે છે “આંસુ ની તો જાત જ ખારી , આપણા માટે એ નહિ બહુ સારી …” રડ્યા વગર, જે તે મુશ્કેલી નું સોલ્યુશન કાઢવાની શીખ ભગુ ના પાત્ર દ્વારા ખુબ સારી રીતે શીખવા મળે છે. ભોળું અને સરળ વ્યક્તિત્વ હોય, પ્રમાણિકતા અને સ્વજનો પ્રત્યે નો પ્રેમ સહજ રીતે સ્વભાવમાં વણાયેલો હોય એવું અત્યંત ઇનોસન્ટ પાત્ર જો સારા અભિનય દ્વારા સુંદર રીતે ભજવવામાં આવ્યું હોય તો આપડે એ પાત્રના પ્રેમમાં પડ્યા વિના રહી શકતા નથી. ફોર એકઝામ્પલ – રાજ કપૂર ઇન “શ્રી ૪૨૦” એન્ડ “અનાડી”. એક શ્રેષ્ઠ અભિનેતા બનવાનો શ્રેષ્ઠ રસ્તો એ છે કે શ્રેષ્ઠ માનવી બનો ! જેના મનમાં કોઈ પૂર્વાગ્રહ કે દુરાગ્રહ ના હોય એ અભિનેતા હંમેશા પાત્રને સાચો ન્યાય આપી શકશે. હિતેન કુમારે આ ફિલ્મમાં ભોળા ભગુનું પાત્ર જીવંત બનાવ્યું છે. લેખક – દિગ્દર્શક અતુલ પટેલ વિષયને બરાબર સમજી અને સમજાવી શક્યા છે માટે ફિલ્મની વાર્તા એક પાટા પર જ ચાલે છે, બિન જરૂરી સબપ્લોટ ઉમેરવામાં આવ્યા નથી. ભગુ ના હવાલદાર મિત્રોનો રોલ કરતા બંને એક્ટર્સની કોમિક ટાઈમિંગ સારી. એમાંના એક અભિનેતા એ આજના જાણીતા ગુજરાતી ફિલ્મોના કોમેડિયન – જીતુ પંડ્યા. દીકરીના રોલમાં સોનું ચંદ્રપૌલ અને જમાઈ ના રોલમાં ચંદન રાઠોડ , વિલન રાકેશ પુજારા , માં ના રોલમાં જૈમીની ત્રિવેદી , ચંદન રાઠોડના મિત્રના રોલમાં રવિ પટેલ અને અન્ય કલાકારો નો અભિનય પણ સોનામાં સુગંધ ભળે તેવો ! શુક્રવારે જ નાઈટ શો માં જોયેલી આ ફિલ્મ નો રીવ્યુ લખવામાં મારે થોડું મોડું થયું , પણ તમે મોડું કર્યા વિના જોઈ જ લેજો – “હા , હું દીકરીનો બાપ”.

Advertisements

બેસ્ટ બોન્ડીંગ વિથ સુરત !

સુરતમાં ૨૭મુ જ્ઞાનસત્ર માં હાજરી આપી આવ્યો.

જ્ઞાનસત્રમાં, મારા પ્રિય કલાકાર  રાજુ બારોટ સાથે

જ્ઞાનસત્રમાં, મારા પ્રિય કલાકાર રાજુ બારોટ સાથે

સુરતમાં જગદીશ અંકલ ના ઘરે ગયો ,(થેન્ક્સ ટૂ ડીયર ફ્રેન્ડ પીયુષ , જેના બાઈક પર સવાર થઈને જગદીશ અંકલના ઘરે પહોંચ્યા. પીયુષ અને તેનું બાઈક ના હોત તો જ્ઞાનસત્ર સિવાય સુરતમાં બીજે ક્યાય પણ જવામાં ઘણી તકલીફો થાત.) અને બોસ , જલસો પડી ગયો જગદીશ અંકલ ને ત્યાં ! , મજા આવી એમની લાઈફ સ્ટાઈલ , ઓબ્ઝર્વ કરવાની ! એમના જીવન અને અનુભવો માંથી ઘણું બધું શીખવા જેવું છે. અને એ શીખવું પણ કેવું કે તમને કોઈ પ્રયત્ન ન કરવો પડે , આપો આપ શીખી જવાય. જેમ કે ફૂલની સુવાસ તમારા મનમાં તાજગી આપે જ આપે , તેમ અમુક મનુષ્યોને તમે મળો એટલે એમના જીવનમાં રહેલા ગુણ તમને એટલા બધા આકર્ષે કે એમાંથી અમુક ગુણ – સારી બાબત તમે અપનાવવાનો પ્રયત્ન તો જરૂર કરો. એમના દોહિત્ર  ( દીકરીના પુત્ર ) સાથેનું એમનું બોન્ડીંગ , એક મિત્ર જેવું ! લીફ્ટમાં મળતા ટીન-એજર એની સાથે પણ  હાય હેલો નો સંબંધ , અને રસ્તા પર રમતા નાના બાળકો ને પણ વ્હાલથી “દોસ્ત” કહીને બોલાવે. અને ચહેરા પર મીઠડું સ્મિત તો ઓલવેઝ હોય જ ! ટૂંકમાં કહું તો જગદીશ અંકલ ઈઝ ફૂલ ઓફ પોઝીટીવીટી ! પછી તો BEST BONDING – IN RELATIONSHIP હોવું એ સ્વાભાવિક જ છે ને !   અને હા , કોઈ શબ્દ પર લીંક મુકતા મને નહોતું ફાવતું , એ મને તેમણે શીખવ્યું, જેનો આજે મે પ્રથમ વખત પ્રયોગ કર્યો છે.

મુમેન્ટસ વિથ જગદીશ અંકલ

મુમેન્ટસ વિથ જગદીશ અંકલ

ઈ - સ્માઈલ પ્લીજ !

ઈ – સ્માઈલ પ્લીજ !

જગદીશ અંકલ જોડેથી થીયેટર નું સરનામું જાણી ને દબંગ ૨ પણ જોઈ આવ્યો , સુરતની સીનેપોલીસ માં. સોમવારે રાત્રે ફરીથી દબંગ ૨ જોયું, ડ્રાઈવ- ઇન માં , લગભગ ૬ – ૭ વર્ષ પછી ડ્રાઈવ- ઇન માં ફિલ્મ જોઈ. ફિલ્મ જોવા જનાર મહાનુભાવો – હું , કોમલ અને મિત્ર કપલ કુંજ અને શિવાની !

સુરતમાં લીધેલ ,સુર્યાસ્ત નો ફોટો.

સુરતમાં લીધેલ ,સુર્યાસ્ત નો ફોટો.

હુડ હુડ દબંગ દબંગ દબંગ દબંગ !!!!!!

હાજર છું , ડીસેમ્બર-૨૦૧૨ મહિનામાં આવેલી , અને એમાંથી મેં જોયેલી ફિલ્મોના રિવ્યુઝ લઇ ને.

ફિલ્મ – “દબંગ ટુ” વિષે

“દબંગ ટુ” ના નંબરીયા(ટાઈટલ્સ) તો ભાઈ જોરદાર , ઢાસુ મ્યુઝીક , વિદેશ ના લોકો પણ જોવે તો ઈમ્પ્રેસ થઇ જાય તેવા નંબરીયા . બીજા કોઈને ગમે કે ના ગમે પણ ભાઈ , મને તો ખૂબ જ ગમ્યા , દબંગ ટુ ના નંબરીયા. જોરદાર , જબરદસ્ત , માઈન્ડ બ્લોઇંગ ! મારી આપ સહુને ખાસ વિનંતી , કે જરૂરને જરૂરથી જોજો દબંગ ટુ ના નંબરીયા! કીટલી પર કટિંગ માંગો છો તેમ ટીકીટબારી પર જઈને કહેવાનું કે દબંગ ટુ ની ટીકીટ આપો , પણ અડધી , નંબરીયા પુરતી ! સો કે દોઢસો ના બદલે દસ રૂપિયા કાઢીને ખાલી નંબરીયા જોઈ લેજો , બેસવાની ના પાડે તો ઊભા ઊભા …. પણ ભાઈ દબંગ ટુ ના નંબરીયા તો છોડવા પોસાય તેવા જ નથી , હા , નંબરીયા પછી પણ કંઈક આવે છે , જેને કદાચ ફિલ્મ કહેવાય ! પણ હું શ્યોર નથી કે એને ફિલ્મ કહેવાય કે નહિ ? ! નંબરીયા પછી જે કઈ બતાવ્યું છે તેના કરતા એક મદારી ને બોલાવીને તેના વાંદરાના ખેલ જોઈ ને તમને વધુ આનંદ આવશે ! (અથવા એટલો જ આનંદ આવશે ! ) બાકી જેવી તમારી ઈચ્છા . ગીતના નામે ફેવિકોલની એડ , એ સિવાય ફિલ્મમાં એક મોબાઈલ કંપની અને હાજમોલા ની શીશીની પણ જાહેરાત કરવામાં આવી છે. એક મિત્ર ને મેં મારો દ્રષ્ટિકોણ કીધો તો માનવા તૈયાર ના થાય. મેં કહ્યું કે ફેવીકોલના ગીત દ્વારા ફેવિકોલની જાહેરાત કરવામાં આવી છે અને એના માટે ફેવિકોલ વાળા જોડેથી તગડી રકમ મેળવી જ હશે , બાકી હું જાણું છું ત્યાં સુધી કોઈ પણ ફિલ્મવાળા કોઈ પણ પ્રોડક્ટ ની , આટલા મોટા પાયે મફતમાં જાહેરાત કરે જ નહિ . અને હકીકત એ છે કે “ઇન ફિલ્મ એડ” દ્વારા ફિલ્મે ૫ કરોડ રૂપિયા કમાયા છે .

a8pi41bciaajs3sjpglarge

હડીમ્બા જેવી સોનાક્ષીને તો જોવી જ નથી ગમતી , તોય મહીને એકાદ ફિલ્મ લઈને હાજર થઇ જ જાય છે , એમાં પાછુ થીયેટરમાંથી એને જોઈ કોઈ સીટી મારે , એટલે મારી છટકે , પણ પછી હું સમજી જઉં કે એને સોનાક્ષી ગમે છે તેમાં એ બિચારાની પણ કોઈ મજબૂરી હશે , એની વાઈફ કે ગર્લફ્રેન્ડ સોનાક્ષીને ટક્કર આપે એવી ભેંસ હશે , એટલે આ ભાઈ સોનાક્ષીને જોઇને ધન્યતાની લાગણી અનુભવતા હશે – વાહ , આપડો ફટકો હિરોઈન ! અને મારી ખાસ પ્રિય હિરોઈન માહી ગીલ , આહ…….! , ભલે આ ફિલ્મ માં તેનો કોઈ ખાસ રોલ નહિ , ભલે એક સીન માટે આવી , પણ આવી એટલે ભગવાનનો પાડ માન્યો . એ પહેલી અને છેલ્લી વાર હું આખી ફિલ્મ દરમ્યાન હરખાયો. એને જોવીતો ગમે જ , પણ સાથે સાથે દુખ પણ થયું કારણ કે આ રોલ એની એક્ટિંગની ઊંચાઈઓ ને જોતા એને શોભે તેવો નહોતો.

ફિલ્મ – “લાઈફ ઓફ પાઈ” વિષે

“લાઈફ ઓફ પાઈ” ! અદભુત ફિલ્મ ! એક છોકરો એક વાઘ સાથે , મધદરિયે , બોટમાં …. અને પછી શરુ થાય છે સંઘર્ષ , જીવન માટેનો ….એ પણ કેવો ! ફિલ્મ જોતા તમને ક્યારેક તો એવો વિચાર આવી જ જાય કે આનાથી વધુ વિકટ પરિસ્થિતિ તો હોઈ જ ન શકે , ફિલ્મની થ્રીડી ઈફેકટસ કાબિલે તારીફ છે. જકડી રાખશે , એક બીજી જ દુનિયામાં લઇ જશે , જીવનભર યાદ રહી જશે , અને ખૂબ ખૂબ આનંદ અપાવશે – લાઈફ ઓફ પાઈ !

ફિલ્મ – “ખિલાડી ૭૮૬” વિષે

“ખિલાડી ૭૮૬” , હિમેશ માટે જોવા ગયેલો , એના ગીતો તો ફિલ્મમાં લાજવાબ છે જ ( જોકે મને હુક્કાબાર ગીત જરાય પસંદ નથી પડ્યું , અહી મારે કબૂલવું જોઈએ કે હું અપવાદ છું કારણ કે બીજા ઘણા લોકોને આ ગીત સહુ થી વધારે ગમ્યું છે) હિમેશ આ ફિલ્મમાં એકટર હતો અને મને તેને એકટર તરીકે જોવો પણ ખૂબ ગમે છે , પણ આ ફિલ્મમાં તેણે દાટ વાળ્યો છે , આ ફિલ્મમાં એક્ટિંગ માટે તેને વધારે મહેનત કરવાની જરૂર હતી , બાકી તેની ફિલ્મ્સ “રેડીયો” અને “દમાદમ” એક ફિલ્મ તરીકે પણ શ્રેષ્ઠ છે અને હિમેશ તેમાં હીરો તરીકે પણ જામે છે. એ ફિલ્મનો પ્રોડ્યુસર છે એટલે એનો રોલ ફિલ્મમાં ખાસ્સો મોટો છે , એના લીધે બીજા કલાકારો-કોમેડીયનો ને ખૂબ નાના રોલ મળ્યા છે, જો એ કોમેડીયનો ના કેરેક્ટર વિકસાવ્યા હોત તો ફિલ્મ નીખરી હોત . ફિલ્મ કોમેડી પ્રકારની , પણ હસવું ક્યારેક જ આવે , એ પણ તમારો મૂડ સારો હોય તો ! બાકી હસવા પર મજબૂર કરે તેવું કશું જ આ ફિલ્મમાં નથી. ફિલ્મનો પ્રચાર એક્શન ફિલ્મ તરીકે થયેલો , ફિલ્મની શરૂઆતમાં એક્શન કમ કોમેડી દ્રશ્ય છે , જે સારું છે , પછી ની આખી ફિલ્મમાં થી એક્શન ગાયબ છે , અને એન્ડમાં અક્ષય સાવ પપલુ જેવા વિલનને મારીને હીરોગીરી કરવા જાય છે , ત્યારે તો દિમાગની %$#@& !!!

નવેમ્બર ૨૦૧૨ ના ફિલ્મ રિવ્યુઝ

ગયા મહિના ના ફિલ્મ રિવ્યુઝ વખતે અંતમાં મેં અફસોસ વ્યક્ત કરેલો કે “ચક્રવ્યૂહ” અને બીજી કેટલીક ફિલ્મો નથી જોવાઈ, પણ નવેમ્બરની શરૂઆતમાં તે ફિલ્મો જોવાઈ ગયેલી માટે શરૂઆત એ ફિલ્મોના રીવ્યુઝ્થી જ કરીએ.
“ચક્રવ્યૂહ” મારા મત મુજબ પ્રકાશ જહા નું અત્યાર સુધીનું શ્રેષ્ઠ સર્જન છે. યસ, “ગંગાજલ” કરતા પણ ક્યાય સારી. ફિલ્મમાં અભય દેઓલ નકસલવાદીઓ ની ટોળકીમાં જાય છે પોલીસ – અર્જુન રામપાલ ના ખબરી તરીકે , પણ ત્યાં રહેતા રહેતા તેને માલુમ પડે છે કે નક્સલીઓ જે કરી રહ્યા છે તે યોગ્ય છે માટે તે પણ એક નક્સલી બની જાય છે , અને પછી અર્જુન અને અભય વચ્ચે ટક્કર. ખુબ સરસ વાર્તા , જકડી રાખે તેવું ફિલ્માંકન, અને જહાની ફિલ્મ એટલે સંવાદો પણ ચોટદાર રહેવાના. અભય દેઓલ છવાઈ ગયો, મસ્ત એક્ટિંગ ! અર્જુન રામપાલ પાત્ર માં સુટેબલ, ઓમ પૂરી અને મનોજ બાજપાઈ, લાઈક ઓલવેયઝ શ્રેષ્ટમ અભિનય. અને નકસલવાદ પર એક ફિલ્મ ત્રણ- ચાર વર્ષ પહેલા આવેલી ” રેડ એલર્ટ ” ખાસમ ખાસ જોજો. અફલાતુન ફિલ્મ. મેં મારા જીવનમાં જોયેલી શ્રેષ્ઠ ફિલ્મો માં ની એક. એમાં તમે સુનીલ શેટ્ટીનો અભિનય જોશો તો દંગ રહી જશો. અને સમીરા રેડ્ડીનો અભિનય પણ ખુબ સરસ એ ફિલ્મમાં.

“અજબ ગજબ લવ” એક સારો ફની પ્લોટ લઈને આવી છે, શરૂઆતમાં સારી જમાવટ છે પણ પાછલ થી થોડી ઢીલી પડી જાય છે. ગીતો સારા. આ ફિલ્મમાં મારું ખુબ ગમતીલું ગીત “તું મેરા આસમાં સા લગે ક્યોં…”

“લવ શવ તે ચીકન ખુરાના” મસ્ત ! સિમ્પલી સુપર્બ ફિલ્મ ! એક એક પાત્ર નીખર્યું છે, માવજત પામ્યું છે, લવ સ્ટોરી ટૂંકી પણ દિલચસ્પ. થોડાક મહિના પહેલા મેં એક ગ્રીક ફિલ્મ જોયેલી “ટચ ઓફ સ્પાઈસ” દિગ્દર્શક – tasos boulmetis. એ ફિલ્મ સંપૂર્ણ રીતે કુકિંગ પર બનેલી. ફિલ્મ નું પહેલું દ્રશ્ય, બાળક સ્તનપાન નથી કરી રહ્યું અને સ્તન પર મીઠું ભભરાવવામાં આવે છે અને બાળક રડવાનું બંધ કરી સ્તનપાન કરવા લાગે છે. આ રીતે અને બીજી અનેક રીતે તે ફિલ્મમાં મીઠાનું મહત્વ દર્શાવાયું. પોસ્ટ કાર્ડમાં મસાલો ભભરાવી પોતાની વાનગીઓની સુગંધની આપ લે. કુકર પહેલી વાર ઘરમાં આવતા વાપરતા ન આવડતું હોવાને કારણે ફાટી જાય છે અને દાદીને હાથમાં પેરાલીસીસ થઇ જાય છે અને મિક્સચર ઘરમાં પહેલી વાર આવે છે ત્યારે એની સાથે પણ એક રમુજી પ્રસંગ બને છે જેનાથી દાદીનું પેરાલીસીસ ઠીક થઇ જાય છે. અને હું જો લખવા બેસું તો માત્ર એ જ ફિલ્મ વિષે લખાય તોય મારું મન નાં ભરાય માટે વધારે નથી લખતો પણ એ ફિલ્મ જોયાના કેટલાક મહિના પછી “લવ શવ…” નું ટ્રેલર જોયું અને થયું વાહ ! ભારતમાં પણ કુકીન્ગને મુખ્ય વિષય બનાવીને ફિલ્મ બની ! ફિલ્મ આખી ચીકન ખુરાનાની રેસીપી શોધવામાં વ્યતીત થાય છે અને છેલ્લે રેસીપી મળે છે , ફિલ્મ પૂરી થાય છે ત્યારે આપણને ટેસ્ટી ફૂડ જમ્યાનો ઓડકાર થાય છે.

“૧૯૨૦ – એવિલ રીટર્ન ” just o.k. ફિલ્મ. છેલ્લે આત્માને મારે છે તે આત્મા ના પોતાના શરીરમાં નાખી અને તેને બાળીને! પણ ભલા માણસ, આત્મા તે કોઈ દિવસ બળતી હશે ? શું મગજની …..%&$#@ !!!!
“મક્ખી” મનોરંજક . વિલન હીરોને મારી નાખે છે અને હીરોનો પુન જનમ થાય છે, માખી સ્વરૂપે અને એ માખી કેવી રીતે બદલો લે છે તે છે ફિલ્મની વાર્તા. ખાસ જોવા જેવી ફિલ્મ. બાળકોને ખુબ ગમે એવી અને મોટાઓ ને બાળસહજ આનંદ અપાવે તેવી.

“જબ તક હૈ જાન ” માં યશ ચોપરાનું ફિલ્માંકન હંમેશની જેમ સુંદર, હું ફિલ્મમાં પૂરે પૂરો ડૂબી ગયેલો, ત્રણ કલ્લાકનું આ પિક્ચર ચાર કલ્લાક પણ ચાલ્યું હોત તોય મને વાંધો ન હતો. ફિલ્મ થ્રીલર નહિ પણ લવ સ્ટોરી હોય અને તે પણ ત્રણ કલ્લાક ની હોય છતાં તે તમને જકડી રાખે, તમારો રસ જળવાઈ રહે તે બહુ મોટી વાત છે, જોકે ફિલ્મ ની વાર્તા મને યશ ચોપરા ના લેવલ કરતા થોડી ઊતરતી લાગી, પણ ચાલે ! એક્શન ફિલ્મો લાર્જર ધેન લાઈફ હોય છે તોય આપડે તેને વધાવી લેતા હોઈએ છીએ તો પછી રોમાન્સમાં પણ થોડું વધારે રોમાન્ટિક કરવા ક્યારેક અ-વાસ્તવિક કથાઓ ચલાવી લેવાય ! અનુષ્કા ની એક્ટિંગ કાબિલે તારીફ , શાહરૂખનું કામ રાબેતા મુજબ અને કેટરીના ને કોઈ એક્ટિંગ શીખવાડો યાર ! શું કરે છે આ છોકરી , દસ દસ વર્ષ થયા બોલીવુડમાં આયે તોય….મગજની ……&%$# !! પણ ડાન્સ માં તેનો જવાબ નથી , આ ફિલ્મમાં પણ અદ્ ભૂત ડાન્સ રજુ કરીને જમાવટ કરી છે.

“સન ઓફ સરદાર” વોચેબલ ! અજય દેવગણ ને સંજય દત્ત મારવા માંગે છે, પચ્ચીસ વર્ષ થી. અને મને ખબર હતી કે એન્ડમાં તો નહિ જ મારે, છોડી દેશે કારણ કે અજય ફિલ્મનો હીરો છે અને ફિલ્મ કોમેડી પ્રકારની છે એટલે છેલ્લે કોઈ પણ મરે તે ના પોસાય , પણ પચ્ચીસ વર્ષ થી બદલાની આગમાં સળગતો સંજય દત્ત માત્ર પચ્ચીસ સેકન્ડમાં તેને માફ કરવા રાજી થઇ જાય છે એ પણ કોઈ ખાસ કારણ વગર. અરે એવું પણ બતાવી દીધું હોત કે સંજયે અજયને માર્યો ને અજય આઈ.સી.યુ માં જઈ ને પણ બચ્યો ને પછી તોયે અજયે સમય આવ્યે સંજયની જાન બચાવી, એના કોઈક દુશ્મનો થી. પચ્ચીસ વર્ષ થી બદલાની આગમાં સળગતા માણસ નું હૃદય પરિવર્તન કરાવવા માટે કોઈ મોટું કારણ જોઈએ. પણ અહી તો પિક્ચરની છેલ્લી એક મિનીટ બાકી છે એટલે પતાવવા માટે સંજય માફ કરી દે, ઘરના બીજા લોકો પણ અજયને છોડી દે અને પોતાનો જમાઈ બનાવી લે ને પછી પો પો પો પો… કરી ને નંબરીયા !

હવે વાત ગુજરાતી ફિલ્મો ની ! દિવાળી પર બે ગુજરાતી ફિલ્મો રજુ થઇ. બંને ના દિગ્દર્શક શુભાષ. જે . શાહ. પ્રથમ વાત કરીશું ફિલ્મ “પ્રીત સાયબા ના ભૂલાય” ની. હીરો- હિરોઈન લડે ઝગડે પણ નફરત એ પ્યારની પહેલી નિશાની – મુજબ પ્રેમ થાય છે અને પછી ખબર પડે છે કે બંને ના પરિવાર એક બીજાના દુશ્મન છે, શરૂઆતમાં હીરો પરિવારને પ્રાયોરીટી આપે છે , અને પછી બંને પરિવારોને નજીક લાવવાના પ્રયત્નો થાય છે. હીરો તરીકે ડાયરાનો ગાયક રાકેશ બારોટ . સારું ગાય છે હો ….
પ્રીત સાયબા ના ભૂલાય નું ટ્રેલર

બીજી ફિલ્મ “ઓ ગોરી મેં તો દિલ થી બાંધી છે પ્રીત” . હિરોઈન ના લગ્ન થાય છે. એરેન્જ મેરેજ. આપડી લોકોની વાર્તા તો અહિયાં જ પૂરી થયી જાય છે – પતિ થયો એટલે પતિ ગયો ! 🙂 પણ આતો ફિલ્મ છે એટલે વાર્તા અહીંથી આગળ વધે છે અને પેલીનો પતિ મરી જાય છે એટલે પરિવારના લોકો તેને તેના દિયર સાથે પરણાવવા રાજી કરે છે અને પછી twists & turns, melodrama & all… આ ફિલ્મથી ડાયરાનો ગાયક રોહિત ઠાકોર પહેલી વાર રૂપેરી પડદે. વાહ ભાઈ વાહ ! 🙂 આ બંને ફિલ્મ ટીકીટ બારી ગજવશે , ગજવી રહી છે. દિગ્દર્શક શુભાષ જે. શાહ હંમેશા ગુજરાતી ફિલ્મના દર્શકોની નસ પકડીને ચાલે છે , એમને ખબર છે કે દર્શકોને શું પસંદ પડશે અને તેમને શું જોઈએ છે , બસ એ મુજબ જ એ પીરસે છે. એક સુપર ડુપર હિટ ફિલ્મ નો ફોર્મ્યુલા લઈને જ એ ફિલ્મ બનાવે છે.
હવે બોલીવુડના પ્રેક્ષકોને ઈન્તેજાર છે સલમાનની “દબંગ ૨ “નો , અને ઢોલીવુડના પ્રેક્ષકો વાયટૂ જોઈ રહ્યા છે ફિલ્મ “માં- બાપ ના આશીર્વાદ” ની , જેનો હીરો છે વિક્રમ ઠાકોર !