ઈશ્કિયા

દિલ તો બચ્ચા હૈ જી !

ફિલ્મ – ઈશ્કિયા
વર્ષ – ૨૦૧૦
ગીત- દિલ તો બચ્ચા હૈ જી
ગાયક – રાહત ફતેહ અલી ખાન
ગીતકાર – ગુલઝાર
સંગીત – વિશાલ ભારદ્વાજ

“ઈશ્કિયા” ફિલ્મ આવી ત્યારે તેના બધા ગીતો હૃદયે વસી ગયેલા,(ગુલઝાર સાહેબ ની ખુબ સુંદર ગીત રચનાઓ), રાહત ફતેહ અલી ખાનને હું ત્યારથી સાંભળતો હતો જયારે તેણે બોલીવુડમાં ગાવાની શરૂઆત નોહતી કરી. એની પાકિસ્તાનમાં લોકપ્રિય એવી કવ્વાલીઓ મારા ખુબ ગમતા ગીતો માં શામિલ હતી. અને આ ગીત “દિલ તો બચ્ચા હૈ જી ” એના બોલીવુડના શ્રેષ્ઠ ગીતો માં નું એક. પણ તમારે અસલી રાહત સાંભળવો હોય તો એ પાકિસ્તાનવાળી કવ્વાલીઓ જ સાંભળવી પડે. એમાં જ એનો ક્લાસ છે, એની કળા માટેનું મોકળું મેદાન છે, મને તો ખરેખર પહેલા એ બોલીવુડના ગીતો ગાતો ત્યારે એમાં મને એની કલાનું અપમાન લાગતું, પણ ધીરે ધીરે ટેવાઈ ગયો.
ગીતનું ફિલ્માંકન નસરુદ્દીન શાહ પર થયું છે અને તેના પાત્રની ઉમર વધારે છે, અને ગીતના મુખડામાં બાખૂબી દર્શાવવામાં આવ્યું છે કે એને અફસોસ છે કે તેના ચેહરા નું નૂર ખોવાઈ ગયું છે, જેની તેને ખાસ જરૂર છે કારણ કે એ પ્રેમમાં પડ્યો છે, પ્રેમમાં પડ્યા પછી તે તેમાંથી બહાર નીકળવાને સક્ષમ નથી એ વાત મુખડાની પહેલી લાઈન માં જ ખબર પડે છે , અને છેલ્લી લાઈન માં ચોક્ખી વાત કે હવે તો બસ સાથી જોઈએ છે કારણ કે હૃદય હજી બાળક છે અને બાળકને થોડું કઈ રેઢું મુકાય !
એસી ઉલઝી નઝર ઉન સે હટતી નહિ, દાંત સે રેશમી ડોર કટતી નહિ,
ઊમ્ર્ર કબકી બરસ કે સુફેદ હો ગયી , કાલી બદરી જવાની કી છટતી નહિ ,
વલ્લા યે ધડકન બઢને લગી હૈ , ચેહરે કી રંગત ઊડને લગી હૈ ,
ડર લગતા હૈ તન્હા સોને મેં જી , દિલ તો બચ્ચા હૈ જી.. થોડા કચ્ચા હૈ જી …દિલ તો બચ્ચા હૈ જી …
અને એ પાત્રની લાગણીઓ હું ખુબ સારી રીતે સમજી શક્યો કારણ કે એણે જે ૪૦-૪૫ વર્ષે ફિલ કર્યું એવું જ કૈક મેં વીસ – પચ્ચીસ વર્ષે ફિલ કર્યું છે , અફકોર્સ એણે extreme લેવલે ફિલ કર્યું છે મેં બહુ નાના લેવલે ફિલ કર્યું છે , પણ તોય …. કર્યું તો છે ને !કોલેજમાં ભણતો હતો ત્યારે એક દિવસ સવારે ઊઠીને હું ખુબ જ અપસેટ થઈ ગયો , કારણ એ હતું કે સવારે ઊઠતા વેંત મેં મારો ચેહરો અરીસામાં જોયો અને મને લાગ્યું કે હું કાળો થઇ ગયો છું. મારું એ દુખ મેં મારી કળા દ્વારા ઓછું કરવાનો પ્રયાસ કર્યો. એ દિવસે મેં એક ટૂંકીવાર્તા લખી જેમાં મારા જેવા જ એક છોકરાને અચાનક એક દિવસ બધા લોકો કહેવા લાગે છે કે તું કાળો છે અને એ છોકરો ભગવાનને ફરિયાદ કરે છે ત્યારે ભગવાન શ્રી કૃષ્ણ તેના સપનામાં આવી ને કહે છે કે મને તું ગમે છે એટલે હું તારામાં રહું છું અને હું તારામાં રહું છું એટલે જ મારો રંગ તને મળ્યો છે અને પછી તે છોકરાને ઈશ્વરથી કોઈ ફરિયાદ રહેતી નથી. પણ મારા કેસમાં મને હંમેશા ફરિયાદ રહી છે. વાળને લઇ ને ! ચેહરાને લઇ ને ! શરીરને લઈને !
અંતરો ૧
કિસકો પતા થા પહેલું મેં રક્ખા,
દિલ ઐસા પાજી ભી હોગા
હમ તો હમેશા સમજતે થે કોઈ
હમ જૈસા હાં જી હી હોગા
હાયે ઝોર કરે , કિતના શોર કરે,
બેવજા બાતોં પે એવે ગૌર કરે,
દિલ સા કોઈ કમીના નહિ,
કોઈ તો રોકે , કોઈ તો ટોકે, ઇસ ઊમ્ર્ર મેં અબ ખાઓગે ધોકે,
ડર લગતા હૈ ઇશ્ક કરને મેં જી, દિલ તો બચ્ચા હૈ જી..
હું ગોરો પહેલા વધારે હતો, ચેહરો પણ એવો કે ખાસ્સા ટાઈમ સુધી અરીસા સામે ઊભો રહીને નખરા કરી શકતો , ફિલ્મો ના ડાયલોગો બોલતો , ખાસતો મારા રૂમમાં હું દાઢી કરતો હોવ ત્યારે ટેપ ચાલુ જ હોય એટલે મોટે ભાગે હું અરીસા સામે ઊભો રહીને ગીતના શબ્દો પર લીપ્સિંગ કરતો ! સમય જતા મારું વજન વધતું ગયું , એટલે ગાલ થોડા ફૂલ્યા , એટલે ચેહરાની નમણશ દેખાવાની ઓછી થઈ. ખેર એ બધું તો તોય સમજ્યા પણ સૌથી વધારે અફસોસ મને મારા વાળને લઈને થયો. મને મારા વાળ પર ખુબ ઘમંડ હતું. ખુબ ભરાવદાર, ઘટ્ટ અને કાળા , સિલ્કી , હંમેશા કપાળ પર વિખેરાયેલા હોય,એથી ક્યારેક કોઈ મિત્રે વિવેક ઓબેરોય સાથે સરખામણી પર કરેલી અને એથી ખુબ આનંદ થયેલો કારણ કે ત્યારે હું પણ મનમાં ને મન માં ખુદને વિવેક સાથે કમ્પેર કર્યા કરતો. પણ દુખની ઘડી ત્યારે આવી જયારે મને મારા માથામાં એક સફેદ વાળ દેખાયો. અને આજે ! કેટલાક વાળ સફેદ ! પહેલા અરીસામાં ખુદને જોઇને થતું કે સાલું આપડે હીરો તરીકે ચાલી જઈએ તો ખરા , હવે વિચારું છું કે હવે ભલે હીરો જેવો નથી રહ્યો પણ પરફેક્ટ વિલન મટેરિયલ તો છું જ ! વિલન તરીકે તો આપડે ચાલી જ જઈએ ફિલ્મો માં ! કેમ ? ખરું ને ?

હું , ત્યારે અને અત્યારે !


અંતરો ૨
ઐસી ઉદાસી બૈઠી હૈ દિલ પે
હસને સે ગભરા રહે હૈ
સારી જવાની કતરા કે કાટી
પીરી મેં ટકરા ગયે હૈ
દિલ ધડકતા હૈ તો ઐસે લગતા હૈ વોહ
આ રહા હૈ યહીં દેખતા હી ના વો
પ્રેમ કી મારે કટાર રે
તૌબા યે લમ્હે કટતે નહિ ક્યોં
આંખો સે મેરી હટતે નહિ ક્યોં
ડર લગતા હૈ ખુદ્સે કહેને મેં જી
દિલ તો બચ્ચા હૈ જી ..
ઉમર ભલે ગમે તેટલી વધે, ચેહરા પર કરચલીઓમાં ભલે સમય જતા ગમ્મે તેટલો વધારો થાય પણ હૃદય તો હંમેશા બાળક જેવું જ રહેશે, પ્રેમની કટાર કેવી રીતે વાગે અને વાગે ત્યારે કેવું દર્દ થાય એની વાત આજથી ૩૦ -૪૦ વર્ષ પછી હું કોઈ નવલકથા લખીશ ત્યારે પણ કરીશ ! અને એ પણ તે સમયના સંદર્ભમાં, કારણ કે જીવવું તો છે બાળક બની ને જ ! દેવ આનંદ ની જેમ ! મેં ઝીંદગી કા સાથ નિભાતા ચલા ગયા… હર ફિકર કો ધુએ મેં ઉડાતા ચલા ગયા….