પ્રવાસ-પર્યટન

બેસ્ટ બોન્ડીંગ વિથ સુરત !

સુરતમાં ૨૭મુ જ્ઞાનસત્ર માં હાજરી આપી આવ્યો.

જ્ઞાનસત્રમાં, મારા પ્રિય કલાકાર  રાજુ બારોટ સાથે

જ્ઞાનસત્રમાં, મારા પ્રિય કલાકાર રાજુ બારોટ સાથે

સુરતમાં જગદીશ અંકલ ના ઘરે ગયો ,(થેન્ક્સ ટૂ ડીયર ફ્રેન્ડ પીયુષ , જેના બાઈક પર સવાર થઈને જગદીશ અંકલના ઘરે પહોંચ્યા. પીયુષ અને તેનું બાઈક ના હોત તો જ્ઞાનસત્ર સિવાય સુરતમાં બીજે ક્યાય પણ જવામાં ઘણી તકલીફો થાત.) અને બોસ , જલસો પડી ગયો જગદીશ અંકલ ને ત્યાં ! , મજા આવી એમની લાઈફ સ્ટાઈલ , ઓબ્ઝર્વ કરવાની ! એમના જીવન અને અનુભવો માંથી ઘણું બધું શીખવા જેવું છે. અને એ શીખવું પણ કેવું કે તમને કોઈ પ્રયત્ન ન કરવો પડે , આપો આપ શીખી જવાય. જેમ કે ફૂલની સુવાસ તમારા મનમાં તાજગી આપે જ આપે , તેમ અમુક મનુષ્યોને તમે મળો એટલે એમના જીવનમાં રહેલા ગુણ તમને એટલા બધા આકર્ષે કે એમાંથી અમુક ગુણ – સારી બાબત તમે અપનાવવાનો પ્રયત્ન તો જરૂર કરો. એમના દોહિત્ર  ( દીકરીના પુત્ર ) સાથેનું એમનું બોન્ડીંગ , એક મિત્ર જેવું ! લીફ્ટમાં મળતા ટીન-એજર એની સાથે પણ  હાય હેલો નો સંબંધ , અને રસ્તા પર રમતા નાના બાળકો ને પણ વ્હાલથી “દોસ્ત” કહીને બોલાવે. અને ચહેરા પર મીઠડું સ્મિત તો ઓલવેઝ હોય જ ! ટૂંકમાં કહું તો જગદીશ અંકલ ઈઝ ફૂલ ઓફ પોઝીટીવીટી ! પછી તો BEST BONDING – IN RELATIONSHIP હોવું એ સ્વાભાવિક જ છે ને !   અને હા , કોઈ શબ્દ પર લીંક મુકતા મને નહોતું ફાવતું , એ મને તેમણે શીખવ્યું, જેનો આજે મે પ્રથમ વખત પ્રયોગ કર્યો છે.

મુમેન્ટસ વિથ જગદીશ અંકલ

મુમેન્ટસ વિથ જગદીશ અંકલ

ઈ - સ્માઈલ પ્લીજ !

ઈ – સ્માઈલ પ્લીજ !

જગદીશ અંકલ જોડેથી થીયેટર નું સરનામું જાણી ને દબંગ ૨ પણ જોઈ આવ્યો , સુરતની સીનેપોલીસ માં. સોમવારે રાત્રે ફરીથી દબંગ ૨ જોયું, ડ્રાઈવ- ઇન માં , લગભગ ૬ – ૭ વર્ષ પછી ડ્રાઈવ- ઇન માં ફિલ્મ જોઈ. ફિલ્મ જોવા જનાર મહાનુભાવો – હું , કોમલ અને મિત્ર કપલ કુંજ અને શિવાની !

સુરતમાં લીધેલ ,સુર્યાસ્ત નો ફોટો.

સુરતમાં લીધેલ ,સુર્યાસ્ત નો ફોટો.

Advertisements

અમે ગયા ફરવા- ભેરુતારક , પાવાપુરી અને માઉન્ટ આબુ

પહેલી વાર અમે ત્રણેવ એટલે કે હું, મમ્મી અને કોમલ(માય વાઈફ) સાથે બહારગામ ફરવા ગયા. ભેરુતારક , પાવાપુરી અને માઉન્ટ આબુ. ભેરુતારક અને પાવાપુરી બંને જૈન તીર્થ સ્થળો. ભેરુતારકમાં રહેવાની તથા ભોજનની સગવડતા ઉત્તમ. મંદિર પણ ખુબ સુંદર અને આજુ બાજુનું પ્રાકૃતિક વાતાવરણ તો એટલું રમણીય કે ના પૂછો વાત ! આબુ થી ૫૦-૬૦ કી.મી. ના અંતરે આ બેવ તીર્થસ્થળો આવેલા છે, પાવાપુરી ખુબ વિશાળ જગ્યામાં બનેલું ખુબ જ ભવ્ય તીર્થસ્થળ છે. ચારેક દિવસ હર્યા,ફર્યા અને મોજુ કરી! આ પ્રવાસના કેટલાક ફોટા –

ભેરુતારકમાં રહેવાની સુંદર વ્યવસ્થા

ભેરુતારકમાં રહેવાની સુંદર વ્યવસ્થા

ભેરુતારક તીર્થસ્થળ ની બહાર આવેલી તળેટી પાસે ના એક મંદિરના ઓટલે હું , મમ્મી અને કોમલ

ભેરુતારક તીર્થસ્થળ ની બહાર આવેલી તળેટી પાસે ના એક મંદિરના ઓટલે હું , મમ્મી અને કોમલ

ભેરુતારક મંદિરમાં દર્શન કરીને  પરત થઇ રહેલા મમ્મી

ભેરુતારક મંદિરમાં દર્શન કરીને પરત થઇ રહેલા મમ્મી

જો પેલ્લી દેખાય જીવનની છેલ્લી ક્ષણ . ત્યાં સુધી સાથે ચાલવું છે ને ? કે પછી કંટાળી ગઈ છું મારા થી?

જો પેલ્લો દેખાય લાંબો રસ્તો ! ત્યાં સુધી સાથે ચાલવું છે ને ? કે પછી કંટાળી ગઈ છું મારા થી? (સ્થળ – આબુ)

ફરીને આવ્યા પછી તરત બીજા જ દિવસે કાંકરિયા જઈ આવ્યા. મમ્મી તો આ પૂર્વે છેક મારા જનમ પહેલા કાંકરિયા ગયેલા ! અમે કાંકરિયા ઝૂ માં ફર્યા, ટ્રૈન માં બેઠા અને ત્યાં જ ડીનર પતાવીને ઘર ભેગા થયા

કાંકરિયાની ટ્રેઈનમાં મમ્મી અને કોમલ , અને આકાશમાં ઝુંડમાં ઊડી રહેલા પક્ષીઓનું સુંદર દ્રશ્ય

કાંકરિયાની ટ્રેઈનમાં મમ્મી અને કોમલ , અને આકાશમાં ઝુંડમાં ઊડી રહેલા પક્ષીઓનું સુંદર દ્રશ્ય

કાંકરિયા ઝૂમાં રીંછ

કાંકરિયા ઝૂમાં રીંછ

હિંગોળગઢ અભયારણમાં “નવરંગ”

લાસ્ટ વિકેન્ડ માઈન્ડ બ્લોઇંગ રહ્યો. અમે કેટલાક મિત્રો હિંગોળગઢ અભયારણની ટ્રીપ પર ગયા. જે રાજકોટ જીલ્લામાં આવેલું છે. જેમાં મુખ્યત્વે નીલ ગાય, હરણ, સાપ તથા વિવિધ પક્ષીઓ જોવા મળે છે. ત્યાં જવા માટેનો શ્રેષ્ઠ સમય નવેમ્બરથી માર્ચ વચ્ચે નો સમયગાળો છે. મહિન્દ્રા મેક્સ નામની ગાડી, ગાડીના ચાલક રાજુભાઈ તથા અમે બધા મિત્રો – મહાનુભાવો- માથાનો દુખાવો……વિગેરે વિગેરે જેવા અમે નવ જણા. નવરંગી ચુંદડીના નવરંગ….! (બાય ધ વે,નવરંગ પરથી યાદ આવ્યું,આજથી નવરાત્રી શરૂ થાય છે તો, હેપ્પી નવરાત્રી ટુ ઓલ હોં! ) ચાલો એ નવરંગનો પરિચય આપું. પહેલો મુદ્દો – નેવિલ (મુખ્ય આયોજક, જે બધા આયોજનો કરીને બધાને અચૂક પૂછે – “બરાબર છે?” તેણે શ્રેષ્ટમ આયોજન કર્યું) , બીજો મુદ્દો – શિવાની. (મુખ્ય ફોટોગ્રાફર, ત્યાં અભયારણમાં એક પણ જીવડું કે પાંદડું એવું નોતું જે શિવાનીના કેમેરાથી બચી શક્યું હોય. એને તમે કાંઈ પણ બતાવો એટલે “યા, યા, નાઈસ!” બોલીને તેને કેમેરામાં કેદ કરી લે! પણ તેની કેમેરાગ્રાફી અદભુત હોં! ) ત્રીજો મુદ્દો – ઊર્વશી (શાંત અને ઊંડા પાણી), ચોથો મુદ્દો- ધારીણી (ગાયિકા, અમારી ગાડી ટેપ વગરની હતી, એટલે એને સાથે લેવી પડે જ તેમ હતી. 😉 ) પાંચમો મુદ્દો – સંકેત (અછાંદસ કવિતા કરનારો) છઠ્ઠો મુદ્દો – નિશિતા (બિન્દાસ બેબ) સાતમો મુદ્દો – કરણ (શાયરીઓ સંભળાવે રાખે, સાથે તે કોની શાયરી છે તે પણ અચૂક જણાવે, એના માઈન્ડ માં જબરું કલેક્શન છે) આઠમો મુદ્દો – પીયુષ (કાઠીયાવાડી – ઢળતા સુરજ જોડે, અભયારણમાં સાપ જોડે એમ બધા જોડે વાતો કરી લે ! ) અને નવમો મુદ્દો હું , હવે મારા વિશે તો તમે બધા જાણો જ છો, (ત્યાં પણ બધા મને “બાપુ” કહીને બોલાવતા) છે ને બધા નવરંગ જેવા! 😉

હિંગોળગઢ ના પેલેસમાં “નવરંગ” – ડાબેથી પહેલો (ટોપીવાળો) કરણ, એની પાછળ ધારીણી, આસમાની રંગના શર્ટમાં હું, પાછળ ટી-શર્ટમાં નેવિલ, એની બાજુમાં નિશિતા, સૌથી પાછળ શિવાની, જમણી બાજુ છેલ્લે ઊર્વાશીબેન, એમની બાજુમાં પીયુષ અને બાકી બચ્યો તે સૌથી આગળ બેસેલો સંકેત

શનિવારે સવારે નીકળ્યા તે સાડા દસે હિંગોળગઢ પહોંચ્યા. પહોંચતાવેંત ભાઈશ્રી નેવિલ બોલ્યા – “મેં તમને કીધેલું કે આપણે સાડા દસે પહોંચીશું, અત્યારે દસ ને અઠ્યાવીસ થઇ છે, બરાબર છે?” 🙂 ત્યાંના રાજા સાહેબનો પેલેસ જોયો, જે લાજવાબ છે, ઊંચા પર્વત પર બીરાજ એવો પેલેસ, દૂરથી પણ એટલો સોહામણો લાગે કે ના પૂછો વાત. પેલેસનો એક એક ઓરડો ક્લાસી ઈન્ટીરીયર નો નમુનો, ક્યા બ્બાત હૈ!

જેને જોયા પછી તમે તેના પ્રેમમાં પડ્યા વિના ના રહી શકો તેવો હિંગોળગઢના પર્વત પર બિરાજમાન શાહી પેલેસ


સુંદર પેલેસ જોઈ ને અમે “નવરંગ”મોજમાં આવી ગયા, પીધા વગર મદહોશ થઇ ગયા (ચઢી મુજે યારી તેરી એસી, જેસે દારૂ દેસી 😉 ) અને પેલેસની બહારના ભાગમાં અમે ગરબા ગાયા. સાંજ પડે જમવામાં રોડ સાઈડ લારી પર ભાજીપાવ, આઈસ્ક્રીમ, પાન વિગેરે વિગેરે ને રાત્રે મોડે સુધી વાતો, ટ્રુથ એન્ડ ડેર ની જમાવટ, ને અમે “નવરંગ” પ્રકૃતિ પ્રેમી જબરા, એટલે અડધી રાતે અભયારણમાં આંટો મારવા નીકળ્યા, આકાશમાંના તારા જોવા! તારાઓ ની ખુબસુરતી ની તારીફો કરીને અમે સૌ સુવા ભેગા થયા.

ચાય કે લિયે જૈસે ખારી બિસ્કીટ હોતા હૈ, વૈસે હર એક ફ્રેન્ડ ઝરૂરી હોતા હૈ !


સવારે ચાર વાગે સૌ ઊઠી ગયા, અને અમે નવરા નવરંગ સવાર સવારમાં ધાબે ચઢ્યા, ને ત્યાં કરણભાઈ ને હસવાના ઊમળકા થયા 🙂 , તો ભાઈશ્રી થોડા લાગણીમાં તણાઈને અમને લાફીંગ કલબની કસરતો સમજાવવા લાગ્યા, રાવણ હાસ્ય, સિંહ હાસ્ય, જેવા હાસ્યોના નમૂનાઓ તે પેશ કરી રહ્યો હતો ત્યાં જ અભ્યારણની ઓથોરીટીના માણસે આવી ને વારો પાડ્યો. ખરેખર, તેમની વાત સાચી હતી, અમે મુર્ખાઓ જંગલની શાંતિનો ભંગ કરી રહ્યા હતા, એટલે અમે પોત પોતાની પૂછડી પોત પોતાના પગો વચ્ચે દબાવીને ધાબા પર થી હેઠા ઊતર્યા. પાછા નાસ્તો કરીને ટ્રેકિંગ પર ઊપડ્યા, ઊપડ્યા તો સાથે, પણ પછી બધા બે ગ્રુપમાં ફંટાઈ ગયા. એમાં હું,નિશિતા અને નેવિલ ઊંચો પહાડ ચઢ્યા, ચઢ્યા તો ચઢ્યા, પણ ત્યાં ચઢીને બધા માનસિક તૈયારીઓ કરી રહ્યા હતા કે હજી આને પાછો ઊતરવાનો પણ છે, ત્યાં જ અભ્યારણનો એક ચોકીદાર કાઈનેટિક લઈને ત્યાં રસ્તામાં પ્રગટ થયો, એની પાછળ હું બિરાજમાન થઇ ગયો (ચલો ચોકીદાર ચલો, ગેસ્ટ હાઉસ કે પાસ ચલો…. 😉 ) ને ટૂંકમાં હું ફાઈ ગયો.
અભ્યારણમાં નીલગાય જોઈ, કેટલાક મિત્રો એ હરણ પણ જોયા, સાપ જોયા, અને પછી ત્યાંથી જવા માટે રવાના થયા, વળતા લોથલ પણ જઈ આવ્યા, અને સાંજ પડે તો ઘેર પણ પહોંચી ગયા, પત્યું લો !

જળ બિલાડી

સાપ !