Day: સપ્ટેમ્બર 20, 2013

એક એવી દુનિયા …

ધેર વોઝ એ ટાઈમ જયારે હું પર્સનલ ડાયરી લખતો , વેલ ડાયરી એક એવું માધ્યમ છે જેમાં બધ્ધું એકદમ ખુલ્લા મને વ્યક્ત થઇ શકે. કોઈ પણ વાત એનો પૂરો પરિચય આપ્યા વગર શરુ કરી શકાય બીકોઝ પર્સનલ્લી પોતાને તો બધી વાતો – વ્યક્તિઓ નો પરિચય હોય છે .

યસ , ધેર વોઝ એ ટાઈમ કે જયારે હું ડાયરી લખતો હતો , પણ દરેક ચીજ કરવાનો , માણવાનો એક સમય હોય છે અને એ સમય વીતી જાય પછી માનવી એ ચીજ ને કરવાની ક્ષમતા ગુમાવી બેસે છે , એટલીસ્ટ મારા કેસમાં તો મેં એવું થતું જોયું જ છે. ડાયરી લખવાના પણ અત્યારે હું ગમ્મે તેટલા અભરખા બતાવું તોય મને ખબર છે કે હું એ હવે કરવા સક્ષમ નથી . ના , મેં હાર નથી માની લીધી પણ હવે કદાચ એવા સંજોગો નથી , એવી કન્વીનીયંસી નથી . ડાયરી માં તો લવારી કરવાની પણ આઝાદી રહેતી. એક પર્સનલ નોટ માં કેટલાય વિષયો આવી જતા અને ક્યારેક કોઈ વિષય ન આવતો . ક્યારેક અઝીઝ મિયાં અને રાહત ફતેહ અલી ની કવ્વાલી આવતી તો ક્યારેક ગુલામ અલી ની ગઝલ , અને એને રીલેટેડ કોઈ અંગત વાત ! હા , એ રીતે ” મેરી કહાની ગીતો કી ઝુબાની” નું અસ્તિત્વ ત્યારે પણ હતું મારી વાતો માં ! મારી વાતો , જે મારા સુધી જ માર્યાદિત હતી . અને એનો એક અલગ આનંદ હતો.

એ પર્સનલ નોટ્સ કોઈ પરફેક્ટ શરૂઆત કે અંત ની મહોતાજ નહોતી , બે લીટી લખી ને પણ અટકાવી દઉં તો ક્યારેક ૧૦ – ૧૫ પાનાં પણ ભરી દઉં , ગમ્મે ત્યાં થી શરુ કરું અને ગમ્મે ત્યાં અટકાવી દઉં . મારા થી તો મારી એ દુનિયા છૂટી ગઈ છે , પણ જો તમે પણ એવી કોઈ દુનિયા બનાવી છે તો પ્લીઝ એને ક્યારેય ન છોડતા કેમકે એ અમૂલ્ય છે.