Month: મે 2013

કિસ્મત કી હવા કભી નરમ …

ફિલ્મ – અલબેલા
વર્ષ – ૧૯૫૧
ગીત – કિસ્મત કી હવા કભી નરમ ….
ગાયક – સી . રામચંદ્ર
ગીતકાર – રાજીન્દ્ર ક્ર્રીશન
સંગીત – સી . રામચંદ્ર

ભગવાન દાદા એમના શરૂઆતના સમયમાં થોડા બી ગ્રેડ ટાઈપ્સ અર્થાત ટીપીકલ એક્શન ફિલ્મો બનાવતા , રાજ કપૂરે સલાહ આપી કે સામાજિક ફિલ્મ બનાવો અને71954088933279710549 ભગવાન દાદા એ “અલબેલા” બનાવી . અને ૧૯૫૧ ની બોક્સ ઓફીસ પર સૌથી વધુ ચાલનારી ફિલ્મો માની એક સાબિત થઇ . રાજ કપૂર નું “આવારા ” પણ એ વર્ષે જ આવેલું . “અલબેલા” એ માત્ર સુપરહિટ ફિલ્મ જ નહિ પણ નખશીખ શ્રેષ્ઠ ફિલ્મ છે . ટાઈમલેસ ક્લાસિક છે. જે મેં ૧૯ – ૨૦ વર્ષની ઉમ્મરે જોયેલું , અને મને એ જબ્બર ગમી ગયેલું. ત્યારે ડીવીડી નહિ પણ વીસીડી નો જમાનો , અને એ વીસીડી પણ મોંઘી આવે એટલે ભાડે લાવીને જોવાની . ત્યારે મેં ખાસ જૂની ફિલ્મો જોયેલી નહિ , માત્ર એટલી ખબર કે પપ્પાને જુના પિકચરો ગમે એટલે સીડીવાળા ની લારી પર આ ફિલ્મ ની વીસીડી મેં પડેલી જોઈ , અને ભાડે જોવા માટે લઇ લીધી . મને તો ખ્યાલ જ નહિ કે જે ફિલ્મ મેં માત્ર જૂની છે એટલું જોઈ ને લીધેલી , એ અસલ માં બેનમુન ફિલ્મ છે , પપ્પા તો જોઈ ને ચોંકી જ ગયા , કે તે એ જમાના ની ફિલ્મો જોયેલી નહિ ને આવું રેર ક્લાસિક તું કેવી રીતે ઉપાડી લાવ્યો ! ત્યારે હું ફૂલાયો ને કહ્યું – જોયું ? લઇ આવ્યો ને ? અસલ ક્લાસિક છે ને ? આ સીડી ક્યાય બજારમાં જોવાય નો મળે ! એ તો આપડે શોધી કાઢી !
પછી જોકે એવો સમય પણ આવ્યો કે જૂની રેર ફિલ્મો આખું અમદાવાદ ઘૂમી ને પાતાળમાંથી પણ શોધી કાઢવાનો મારો શોખ શિખર પર હતો ! પપ્પા ની સાથે સાથે મને પણ રાજ કપૂર વિશેષ પ્રિય . અને મારી પ્રિય અભિનેત્રી ગીતાબાલી . રાજ કપૂર ની નોન આર.કે. અર્થાત રાજ કપૂરે પોતાના બેનર સિવાયની ફિલ્મોમાં અભિનય કર્યો હોય એવી ફિલ્મો શોધવા હું નીકળી પડતો . કારણ કે આર.કે. બેનરની તો બધી ફિલ્મો જોયેલી , અને ઇઝીલી અવેલેબલ. પણ નોન આર.કે. ફિલ્મો શોધવી પડે , મારા એ શોખની શરૂઆતના પપ્પા સાક્ષી હતા , ત્યારે હું નોન આર.કે. બેનરની “અંબર” અને “ફિર સુબહ હોગી ” શોધી લાવેલો , જે અમે સાથે જોયેલી , ૨૦૦૬માં પપ્પા નું અવસાન થયું ત્યાર બાદ અનેક જૂની રેર ફિલ્મો લાવી લાવી ને જોઈ . ૪૦ ના દાયકાની ફિલ્મો પણ જોઈ , ગીતાબાલી ની કેટલીક દુર્લભ ફિલ્મો શોધી કાઢી . અને નોન આર.કે. ની તો જેટલી ફિલ્મો હતી એ બધી ફિલ્મો નું કલેક્શન મારી પાસે જમા થઇ ગયું . પણ એ બધી ફિલ્મો એકલા જ જોવી પડી . પપ્પાની કવિતાઓ પરથી કહી શકાય કે એમને રાત ની સરખામણી માં દિવસ વધુ ગમતો હશે. કારણ કે દિવસે પુરુષાર્થ થાય અને રાત્રે આરામ , અને પપ્પા નો તો સ્વભાવ જ પુરુષાર્થ પ્રિય ! પણ હું પાછો રાત નો રાજા , અહી ભગવાન દાદા સુખ અને દુખ ને દિવસ અને રાત ની સુંદર ઉપમા આપી ને કિસ્મત ની વાત કરે છે …

“કભી કાલી રતિયાં , કભી દિન સુહાને ,
કિસ્મત કી બાતે તો , કિસ્મત હી જાને ”

બેટાજી અને બાબુજી એટલે કે મેં અને પપ્પા એ આ ફિલ્મ સાથે બેસી ને જોયેલી , પછી ભાડે લાવેલી સીડી તો પાછી આપી આવ્યો પણ ફિલ્મને મેં કોમ્પ્યુટરમાં સેવ કરી લીધેલી , અને રોજ બે થી ત્રણ વાર હું આ ગીત જોઈ ન લઉં ત્યાં સુધી મને ચેન ન પડતું . મારો ભાણીયો કરણ ત્યારે બહુ નાનો હતો , અને રડવાનું શરુ કરે પછી શાંત જ ન થાય . પપ્પા જ એને શાંત રાખતા , એકદિવસ પપ્પા એ કરણને “અલબેલા ” બતાવી ને શાંત રાખેલો . પપ્પાના ખોળામાં આરામથી સેટ થઈને કરણભાઈ જોઈ રહ્યા , ભગવાન દાદા નો ડાન્સ …

“ઓ બેટા જી , અરે ઓ બાબુજી ,
કિસ્મત કી હવા કભી નરમ , કભી ગરમ
કભી નરમ નરમ , કભી ગરમ ગરમ
કભી નરમ ગરમ નરમ ગરમ ….. ઓ બેટા જી …. “

ફિલ્મમાં ભગવાન દાદા નો એક ડાયલોગ હતો – “તો ક્યા મેં કલાકાર નહિ બન સકતા ? , બન સકતા હૈ બેટા , બન સકતા હૈ ” પપ્પા આ ડાયલોગ મારી સાથે રમુજ કરવા ઘણી વખત બોલતા . એમાં થતું એવું કે હું ફિલ્મો પાછળ નાનપણ થી ખુબ પાગલ . એટલે ઘણીવાર પપ્પા આગળ બેસી ને હું શેખ ચલ્લી ની વાતો કરતો કે પપ્પા , આજે હું બેગ પેક કરી દઉં છું , કાલે મુંબઈ જવા માટે રવાના , પછી હું એકટર બની ને જ પાછો આવીશ ! હું આવી બધી લવારીઓ કરતો હોઊ ત્યારે પપ્પા ભગવાન દાદા નો ફિલ્મમાં આવતો આ ડાયલોગ બોલે “તો ક્યા મેં કલાકાર નહિ બન સકતા ? , બન સકતા હૈ બેટા , બન સકતા હૈ ” ફિલ્મમાં પણ ભગવાન દાદાને એકટર બનવાની ઘેલછા હોય છે , એટલે પપ્પા આ ડાયલોગ બોલી ને મને “અલબેલા” ના ભગવાન દાદાના પાત્ર સાથે સરખાવતા . અત્યારે પ્રોફેશનલ નાટકોમાં અભિનય કરતો થયો એ દરમ્યાન એક એકટર તરીકે જયારે વેઠવાનું આવે , કે નાનકડા રોલની સામે ડીરેક્ટર ના અંગત નાના મોટા કામો ય કરવાના આવે ત્યારે મને આ અંતરો ખાસ યાદ આવે , ઘણીવાર તો જે તે પરિસ્થિતિ માં આ અંતરો ગાઈ પણ નાખ્યો છે .

“બડી અકડ સે બેટા નીકલે ઘર સે એકટર હોને ,
વાહ રે કિસ્મત …. વાહ રે કિસ્મત , કિસ્મત મેં થે લીખ્ખે બરતન ધોને ,
અરે ભાઈ લીખ્ખે બરતન ધોને ,
ઓ બેટા જી , જીને કા મઝા કભી નરમ , કભી ગરમ ,
કભી નરમ નરમ , કભી ગરમ ગરમ
કભી નરમ ગરમ નરમ ગરમ ….. ઓ બેટા જી ….”

દાળ ભાતમાં પાપડ નાખી ને ખાવાની મારી આદત પણ પપ્પા ને આભારી . તમે પણ ટ્રાય કરી જોજો , જલસો ન પડી જાય તો મારું નામ બદલી નાખજો . એમાં કરવાનું એવું કે એક પાપડ લેવાનો અને પછી એ આખો પાપડ હાથે થી ભાંગી નાખવાનો , એ ભાંગેલા પાપડના નાના નાના ટુકડા દાળ ભાતમાં નાખી , બરાબર મિક્સ કરી ને પછી ખાવાનું . મને તો જોકે પપ્પાની અમુક આદતોની ખુબ ઊંડી અસર પડતી જયારે અમુકની બિલકુલ નહિ . મને અને મમ્મી ને વઘારેલી ખીચડી એકલી ચાલે પણ પપ્પાને ખીચડી સાથે કઢી ખાસ જોઈએ. જે દિવસે ડાઈનીંગ ટેબલ પર કઢી ન દેખાય ત્યારે પપ્પા અચૂક પૂછતા – આજે કઢી નથી બનાવી ? અને પછી મમ્મી ચિડાઈ ને જવાબ આપે – આ શું તમને દર વખતે કઢી કઢી કઢી !!! મમ્મી ચિડાયા હોય ત્યારે હું ખડખડાટ હસી ને કહેતો – કઢો જોઈએ છે પપ્પા ને કઢો !! પપ્પા સાથે મજાક મસ્તી આખો દિવસ ખૂબ ચાલતી . જયારે જયારે ખીચડી બનતી ત્યારે ત્યારે હું પપ્પા જોડે મસ્તી કરવા રસોડામાં કામ કરી રહેલા મમ્મી ને ઉદેશી ને બૂમ લગાવતો – એ આજે કઢો નથી બનાવ્યો કઢો!!!?

“દુનિયા કે ઇસ ચીડિયા ઘર મેં તરાહ તરાહ કા જલવા ,
મિલે કિસી કો સુખી રોટી, કિસી કો પૂરી હલવા ,
અરે ભાઈ , કિસી કો પૂરી હલવા ,
ઓ બેટા જી , ખીચડી કા મઝા કભી નરમ , કભી ગરમ ,
કભી નરમ નરમ , કભી ગરમ ગરમ
કભી નરમ ગરમ નરમ ગરમ ….. ઓ બેટા જી ….”

ભગવાન દાદા એમના છેલ્લા દિવસોમાં ખુબ દયનીય હાલતમાં હતા , એક સામાન્ય ઝુપડપટ્ટી માં અતિશય ગરીબી માં રહેતા હતા , ફિલ્મો માં સાવ નાના નાના રોલ પણ સ્વીકારી લેતા . અને મોટે ભાગે તો ફિલ્મો માં તેમનું સિગ્નેચર સ્ટેપ કરવા માટે જ બોલાવવામાં આવતા . જે તેમણે “ભોલી સુરત દિલ કે ખોટે… ” ગીતમાં કર્યું છે . મુન્નાભાઈ એમ.બી.બી.એસ. ફિલ્મના ટાઈટલ સોંગમાં સંજય દત્તને “ભોલી સુરત દિલ કે ખોટે… ” ગીતની ટયુન પર એ સ્ટેપ કરતો બતાવવામાં આવ્યો છે. અમિતાભ પણ ડાન્સમાં ભગવાન દાદા ની નકલ કરતો . અમિતાભની ટીપીકલ ડાન્સિંગ સ્ટાઈલ ટોટલી ભગવાન દાદા થી જ ઇન્સ્પાયર્ડ છે. ગોવિંદાની પહેલી ફિલ્મ “હત્યા ” ના એક ગીતમાં ભગવાન દાદા થોડીક સેકંડ માટે ડાંસ કરવા માટે આવે છે , એ દ્રશ્ય જોઈ ને કમકમી જવાય કે માત્ર બે પાંચ સેકંડ માટે આ મહાન કલાકાર સ્ક્રીન પર આવે છે અને ત્યારે એમનો કોઈ ક્લોઝ અપ નહિ કે કોઈ ખાસ એન્ટ્રી નહિ, કશું જ નહિ ! દવા ખરીદવાના પણ પૈસા નહોતા , એવી દરિદ્રતામાં એમનું અવસાન થયું .

“દર્દ દિયા તો થોડા થોડા , ખુશી ભી થોડી થોડી ,
વાહ રે માલિક ….. , વાહ રે માલિક દુખ ઔર સુખ કી ખૂબ બનાઈ જોડી ,
અરે વાહ ખૂબ બનાઈ જોડી ,
ઓ બેટા જી , જીવન કા નશા કભી નરમ , કભી ગરમ …
કભી નરમ નરમ , કભી ગરમ ગરમ
કભી નરમ ગરમ નરમ ગરમ ….. ઓ બેટા જી ….”

ગીતાબાલી સ્ક્રીન પર આવે એટલે બસ એ જ છવાઈ જાય , અને એટલા માટે જ ટોચના હીરો એની સાથે ફિલ્મ કરવા તૈયાર જ ન થતા , પરિણામે ગીતાબાલી એ પ્રદીપ કુમાર અને ભારત ભૂષણ જેવા એક્ટર્સ સાથે ફિલ્મ કરવી પડતી . ગીતાબાલી એટલે ગીતાબાલી , લાખો આવી છે ને લાખો ગઈ છે , લાખો આવશે ને લાખો જશે તોય ગીતાબાલી જ એ બધામાં શ્રેષ્ઠ છે ને રહેશે. ગીતાબાલી ની આખી ફિલ્મ ન જુઓ અને તેનો માત્ર બે મિનીટ નો કોઈ સીન જોઈ લ્યો તો પણ તમે તેનાથી મોહિત થયા વિના ન રહી શકો , આ ગીત માં પણ છેલ્લે ભગવાન દાદા અને ગીતાબાલી જે નાનકડું હાથ નું સ્ટેપ કરે છે એ જોવાનો એક અલગ લહાવો છે .

celebrating 2nd marriage anniversary with the song – “અભી કુછ દિનો સે..”

ફિલ્મ – દિલ તો બચ્ચા હૈ જી
વર્ષ – ૨૦૧૧
ગીત – અભી કુછ દિનો સે ..
ગાયક – મોહિત ચૌહાણ
ગીતકાર – નીલેશ મિશ્રા
સંગીત – પ્રીતમ

                         નવી નવી સગાઇ થયેલી , અને શ્રીમતી સાથે વાતો ની બસ શરૂઆત જ હતી , સગાઈના દિવસે મેં એને ગીફ્ટમાં ફોન આપ્યો અને બીજા દિવસે સવારે જ

વરસાદમાં ભીંજાયેલા - અમે બંને !

વરસાદમાં ભીંજાયેલા – અમે બંને !

શ્રીમતીજીએ એ ફોનનો સદઉપયોગ કરીને મને ફોન જોડ્યો . ત્યારે મારા ફોનની કોલર ટયુન માં “રક્ત ચરિત્ર ” ફિલ્મ નું ગીત હતું – “સર જો ઊઠેગા , ધડ સે કટેગા , કહા પે છૂપેગા , કહા સે બચેગા …. ” ! શ્રીમતી ને આ કોલર ટયુન ખાસ પસંદ ન આવી , પરંતુ એના પૂજ્ય પિતાશ્રી અર્થાત મારા સસરા જી ને આ કોલર ટયુન પસંદ આવેલી , એમને કદાચ એ કોલર ટયુન સાંભળી ને સંતોષ ની લાગણી થઇ કે ના , બાકી જમાઈ સમય આવ્યે ધીંગાણું કરે એવો છે , અર્થાત પાક્કો દરબાર ! એ બી પાછા પાક્કા દરબાર , પાંચ પચ્ચીસ ને પાડી દેવાના હોય તો પહોંચી વળે , આ તો ક્યારેક પચ્ચીસ થી વધારે હોય ને આપડી જરૂર પડે તો વાંધો નો આવે !

એમ તો પાછો હું ફિલ્મ નો હીરો કરે એ બધી પ્રકારના ખેલ કરી શકું એવો સર્વગુણ સંપન્ન , એટલે કે ફાઈટીંગ ની સાથે રોમેન્સ નો બી રાજા , એટલે મેં મારી લાગણીઓ ને ગીત દ્વારા વ્યક્ત કરવા કોલર ટયુન બદલી , “રક્ત ચરિત્ર ” માંથી “રોમેન્સ ચરિત્ર ” …. !અને મેં એ સમયે નવી જ આવેલી એક ફિલ્મ નું એક નવું જ ગીત રાખ્યું , જે મારી એ સમયની લાગણીઓને પરફેક્ટ વાચા આપતું હતું , અને એ ગીત હતું …..

“અભી કુછ દિનો સે લગ રહા હૈ , બદલે બદલે સે હમ હૈ ,
હમ બૈઠે બૈઠે દિનમેં સપને દેખતે નીંદ કમ હૈ ,
અભી કુછ દિનો સે સુના હૈ દિલ કા , રોબ હી કુછ નયા હૈ ,
કોઈ રાઝ કમબખ્ત હૈ છૂપાયે , ખુદા હી જાને કે ક્યા હૈ ,
હૈ દિલ પે શક મેરા , ઇસે પ્યાર હો ગયા ,
અભી કુછ દિનો સે સોચતા હૂં , કે દિલ કી થોડી સી સૂન લૂં ,
યહાં રહેને આયેગી દિલ સજા લૂં , મેં ખ્વાબ થોડે સે બૂન લૂં ,
હૈ દિલ પે શક મેરા , ઇસે પ્યાર હો ગયા …. “

અને પછી થયો પ્રેમ ! પ્રેમ તો જોકે બહુ પહેલા થયો ! અરે ના , પછી થયો! એક્ચ્યુઅલ્લિ , કયા દિવસે કઈ સેકન્ડે થયો એ વિષે મને ખાસ કશું યાદ નથી , પણ શ્રીમતી ને બરાબર યાદ છે કે મેં ક્યારે તેને પહેલી વાર “આઈ લવ યુ ” કીધેલું ! મનમાં ને મનમાં એકબીજાને જ સર્વસ્વ માની ને ચાલી રહેલા અમે બંને , વાતો કર્યે જતા હતા , જીંદગીમાં આવેલા નવા વળાંકનો આનંદ લેવામાં મશગુલ હતા , જેવો ઝંખતા હતા તેવો જીવનસાથી મળ્યાની ખુશીમાં અમે વ્યસ્ત હતા , છતાય ઝગડો કરવાનો સમય પણ અવશ્ય નીકાળી લેતા . લડવાનું અને ઝગડવાનું અને તોય હંમેશા સાથે રહેવાનું , એવો લગભગ દરેક પતિ પત્ની વચ્ચે જોવા મળતો જીવન મંત્ર અમે તો સગાઇ પછી થી જ અપનાવી લીધેલો . હવે લગ્ન પછી તો એકબીજાના જ વાંકો દેખાય , પણ એ સમયે અમને પોતાનો વાંક પહેલા દેખાતો , એટલે કે ઝગડો જયારે સમાપનને આરે હોય ત્યારે એકબીજા જોડે સોરી બોલાવવાને બદલે અમે પોત પોતાનું સોરી એકબીજાને સામે થી અર્પણ કરતા , અને શરૂઆત ના એ દિવસો ના પહેલા પહેલા ઝગડાઓ ના એક ઝગડામાં કારણ રૂપ હું હતો . એ ઝગડો જાણે એમ હતો કે શ્રીમતી એ પહેલી વાર મારી આંખોના ખૂબ વખાણ કર્યા , હું બરાબર ફૂલાઈ રહ્યો હતો ત્યાં જ તેણે કહ્યું કે પહેલી વાર કોઈ ની આંખો એ આવો જાદુ કર્યો , અને પછી ભૂલ સુધારતી હોય તેમ બોલી કે આમ તો પહેલીવાર નહિ પણ બીજીવાર ! પહેલી વાર તો અમિતાભ બચ્ચન ! યસ , શ્રીમતીજી નો મોસ્ટ ફેવરીટ હીરો બચ્ચન, અને બચ્ચન તો રીલ લાઈફમાં એન્ગ્રી યંગ મેન પણ હું તો રીયલ લાઈફમાં એન્ગ્રી અને સાથે ખુબ પઝેસીવ પણ ખરો , એટલે એની એ વાત પર હું રિસાયો છું એમ મેં જાહેર કર્યું અને પછી ની ક્ષણોમાં એના ફોન પણ મેં રીસીવ ન કર્યા , અને આ રીતે થઇ ગઈ એ ઝગડાની શરૂઆત . પછી જોકે મેં મારી ભૂલ કબૂલ કરેલી , અને એ રીતે ઝગડો સમાપ્તિને આરે આવેલો .

“તું બેખબર , યા સબ ખબર ,ઇક દીન ઝરા મેરે માસુમ દિલ પે ગૌર કર ,
પરદો મે મેં , રખ લૂં તુજે , કે દિલ તેરા આ ન જાયે કહી યે ગૈર પર ,
હમ ભોલે હૈ , શર્મીલે હૈ , હમ હૈ ઝરા સીધે માસુમ ઇતની ખૈર કર ,
જિસ દિન કભી , ઝીદ પે અડે , હમ આયેંગે આગ કા તેરા દરિયા , તૈર કર ,
અભી કુછ દિનો સે લગે મેરા દિલ ,હૈ ધુત હો જૈસે નશે મેં ,
ક્યોં લડખડાયે , યે બહેકે ગાયે , હૈ તેરે હર રાસ્તે મેં ,
હૈ દિલ પે શક મેરા , ઇસે પ્યાર હો ગયા …”

લગ્નને ૧૫ દિવસની જ વાર હતી ને પછી તો આખી જીંદગી સાથે જ રહેવાનું હતું , છતાય બંને ના મનમાં થયા કરે – એકબીજાને મળવાની ઈચ્છા . એમાય ભાવતું હતું ને વૈધે કીધું તેમ મિત્રના લગ્ન કચ્છ માં ( શ્રીમતીજી નું પિયર પણ કચ્છ માં ) યોજાયા , એટલે એ મિત્ર ના લગ્ન એટેન્ડ કરવાને બહાને હું પહોંચી ગયો કચ્છ , જેમ તેમ કરી ને ફાધર ઇન લો ને મનાવ્યા , શ્રીમતીજીને મારી સાથે અંજાર લઇ જવા માટે . અને અમે બને જણા ઊપડ્યા અંજાર રખડવા . મિત્ર ના લગ્ન માં ખાલી ફોર્માલીટી કરવા પૂરતી હાજરી આપી આવ્યા , એ પણ જમ્યા વગર , તોય બિચારો ખુશ થઇ ગયો ને મને કહે કે પંદર દિવસ પછી તમારા પોતાના લગ્ન હોવા છતાય તમે મારા લગ્ન માં હાજરી આપી એ જ ખુબ મોટી વાત છે ! અને એ દિવસે અમે જેસલ તોરલની સમાધિ એ પણ ગયા – જેસલ તોરલ ની કથા મને વિશેષ પ્રિય , અને એ સમાધિ માટે મનમાં ખુબ નિષ્ઠા . પહેલા પણ એક વખત સમાધિ એ આવી ગયેલો , પણ શ્રીમતી સાથે ત્યાં જવાનો આનંદ જ કઈ અલગ હતો , તેના હાથે તોરલ માતા ને ચુંદડી ચઢાવી , અને મારા માટે ની એ ભાવ વિભોર ક્ષણ પસાર થઇ પછી પણ અમે અંજારમાં ખુબ રખડ્યા …. કેટલીયે ગુલ્ફીઓ ખાધી , અને છગડાઓ માં , બસો માં રખડી રખડી ને સાંજે આદિપુર (મારું સાસરું ) પરત આવ્યા ! અને એ દિવસે જેટલા આનંદ થી મળેલા એટલા જ આનંદ થી વિખુટા પડ્યા , કારણ કે ૧૫ દિવસ પછી હતો અમારા જીવનનો સૌથી મોટો ઉત્સવ ! – લગ્નોત્સવ ! અને એ ઉત્સવનો રાજીપો અમને કેટલો હતો એની અમને બંને ને જ ખબર હતી !

” બન કે શહેર , ચલ રાત ભર , તું ઔર મેં તો મુસાફિર ભટકતે હમ ફિરે ,
ચલ રાસ્તે , જહા લે ચલે, સપનો કે ફિર તેરી આહો મેં થક કે હમ ગીરે ,
કોઈ પ્યાર કી , તરકીબ હો , નુસ્ખે કોઈ જો સિખાયે તો હમ ભી સીખ લે ,
યે પ્યાર હૈ , રહેતા કહા , કોઈ હમસે કહે ઉસસે જા કે પૂછ લે ,
મેં સંભાલુ પાઉં , ફિસલ ન જાઉં , નયી નયી દોસ્તી હૈ ,
ઝરા દેખ ભાલ , સંભલ કે ચલના, કહે રહી ઝીંદગી હૈ ,
હૈ દિલ પે શક મેરા , ઇસે પ્યાર હો ગયા … “

આજે અમારા લગ્નને ૨ વર્ષ પૂરા થયા છે ! યસ , આજના જ દિવસે બે વર્ષ પહેલા અર્થાત ૨૧ મે ૨૦૧૧ ના રોજ અમે બંને એકબીજા સાથે જોડાયા , “હું” અને “તું” માંથી “અમે” બન્યા. અને આજે પણ યાદ કરીએ છીએ અને હંમેશા કરતા રહીશું , તાજ્જા તાજ્જા પ્રેમની તાજ્જી તાજ્જી લાગણીઓ ને વાચા આપતું આ ગીત – હૈ દિલ પે શક મેરા , ઇસે પ્યાર હો ગયા …. લ લ લા લ લા …. લ લા લા ….. !!!!

 & here’s the  you tube link of this song  : http://www.youtube.com/watch?v=fbdxYoFb64g

નઝર નઝર મેં ….

ફિલ્મ – હથિયાર : ફેસ ટૂ ફેસ વિથ રીયાલીટી

વર્ષ – ૨૦૦૨

ગીત – નઝર નઝર મેં ..

ગાયક – આશા ભોંસલે, મુહંમદ સલામત , ( ફિલ્મના આલ્બમમાં આ જ ગીત અલીશા ચિનયે પણ ગાયું છે )

ગીતકાર – પ્રવીણ ભારદ્વાજ

સંગીતકાર – આનંદ રાજ આનંદ

                        એ તો બહુ ઓબ્વીયસ છે કે જેને આપણે પ્રેમ કરતા હોઈએ તેને આપણે હંમેશા પ્રેમ ભરી નજરે જ જોઈએ . અને પોતાના એકતરફી પ્રેમ ને તો માણસ વિશેષhaathyar6p પ્રેમભરી નજરે જોતો હોય , પણ જયારે એ એકતરફી પ્રેમ આપણને આવીને એવું કહે કે હું જાણું છું કે તારા હૃદયમાં મારા માટે પ્રેમ છે , કારણ કે એવું મેં તારી આંખમાં વાંચ્યું છે ! આવું કશુક થાય … તો આય હાય હાય હાય !!! દિલ ડોલવા લાગે અને દિમાગ ના બધા સ્ક્રુ જમીન પર પડી જાય તોય જમીન પર પડીને સ્ક્રુ વિણવાને બદલે આકાશમાં ઊડવાનું મન થાય ! આગળની પણ કેટલીક પોસ્ટ્સ માં મેં મારા એકતરફી પ્રેમોનો ઉલ્લેખ કર્યો છે , પણ ક્યારેય કોઈનું નામ જાહેર નથી કર્યું , આજે અહી કાલ્પનિક નામો આપીને તેમનો ઉલ્લેખ કરવાની ઈચ્છા છે , જેથી મને સમજાવવામાં અને તમને સમજવામાં સરળતા રહે . મુખ્યત્વે મારા એકતરફી પ્રેમોમાં ત્રણ બાલિકાઓ (બેઈબ્સ યુ સી ) નો સમાવેશ થાય છે. ત્રણેવ બાલિકાઓને અનુક્રમે ઇના , મીના અને ટીના ( ત્રીજું નામ “ડીકા” ના સારું લાગે એટલે “ડ” ને ઊંધો કરીને “ટ” કર્યો , પછી “ટી”ની પાછળ “કા” ને એમનું એમ રાખત તો “ટીકા” નામ બને , એન્ડ અગેઇન એ ન સારું લાગે માટે “કા” ને બદલે “ના” ) એમ ત્રણ કાલ્પનિક નામ આપીને હું તેમની વાત કરીશ. પહેલી બાળા જેના તરફ ધોરણ ૮ થી આકર્ષાયો. – કાલ્પનિક નામ ઇના , (જેના ઘરની બહાર બેસી રહેવાનો પ્રસંગ મેં લખ્યો છે “ફિર મુહબ્બત કરને ચલા હૈ તું “ ગીત સંદર્ભે ) બીજી બાળા પ્રત્યે આકર્ષાયો ધોરણ ૧૨ માં – કાલ્પનિક નામ મીના , અને ત્રીજી બાળા પ્રત્યે નું આકર્ષણ કોલેજના પ્રથમ દિવસથી જ થયું – કાલ્પનિક નામ ટીના. બીજા નાના મોટા આકર્ષણો પણ થયા છે જીવનમાં , પણ એ સવારથી લઈને સાંજ સુધી કે સોમવારથી લઈને શુક્રવાર સુધી થયું હોય એ પ્રકાર ના ! લાંબા સમય સુધી દિલો – દિમાગ પર હાવી રહ્યા હોય તેવા આકર્ષણો માત્ર આ ત્રણ ! અહી વાત કરવાની છે એક ખાસ પ્રકારના અનુભવની! આપણે જેને એકતરફી પ્રેમ કરતા હોઈએ એ વ્યક્તિ તરફથી મળતા પ્રતિસાદ ની ! પ્રતિસાદ કૈક આ પ્રકારનો કે – મને ખબર છે કે તારા હૃદયમાં મારા માટે પ્રેમ છે , કારણ કે એવું મેં તારી આંખમાં વાંચ્યું છે ! અર્થાત આ ગીત નો મુખડો –

“નઝર નઝર મેં હાલે દિલ કા પતા ચલતા હૈ

આપ હમ પે હૈ ફિદા સાફ પતા ચલતા હૈ

યે બાત સચ હૈ દિલ પે ઝોર કહાં ચલતા હૈ

આપ હમ પે હૈ ફિદા સાફ પતા ચલતા હૈ “

                        ઇના તરફથી તો ક્યારેય એવું કશું સાંભળવા મળ્યું નહોતું . હા , સ્કુલ પૂરી થઇ , હું બસમાં કોલેજ જતો થયો ત્યારે રસ્તામાં ક્યારેક આવતા જતા સ્મિત આપતી જતી , એ વાત નો વિસ્તારથી ઉલ્લેખ મેં “ચલો સનમ અજનબી બન જાયેં “ ગીત સંદર્ભે કર્યો છે. પણ એમાં “નઝર નઝર મેં હાલ એ દિલ કા પતા ચલતા હૈ , આપ હમ પે હૈ ફિદા સાફ પતા ચલતા હૈ “ વાળી ફીલિંગ ક્યાય નહોતી , કારણ કે એને ક્યારેય મારી લાગણીઓનો કે મારા આકર્ષણ નો અણસાર આવ્યો હોય એવું મને ક્યારેય લાગ્યું ન હતું , માટે એના સ્મિતને મારી લાગણીઓના પ્રતિસાદ રૂપે કન્સીડર ના કરી શકાય ! અને એ સ્મિત આપતી ત્યારે પણ એની નઝર મેં નોટીસ કરેલી , જેમાં માત્ર એક જુના સહપાઠી પ્રત્યે હોય એવા રીસ્પેકટ સિવાય બીજું કઈ નહોતું , માટે એની તરફથી કૈક લોચો હતો એવું પણ ન કહી શકાય. હવે વાત આવે છે મીના ની ! એની નજરે બહુ મોટી ગેરસમજ  ઊભી કરેલી. મેં સ્કુલમાં પરફોર્મન્સ આપ્યું એકપાત્રીય અભિનય નું . એમાં પ્રથમ નંબરે વિજયી થયો એ દિવસે એ બાળા એ મને સ્મિત આપ્યું . ખરેખર એ સ્મિત હું જીત્યો ને મેં ક્લાસ નું નામ રોશન કર્યું એના માનમાં હતું પણ મેં એને બીજા અર્થમાં લીધું કારણ કે હું એને રોજ જોયા કરતો. એટલે મને થયું કે આ મારી નજર માં વસેલા પ્રેમ નો જવાબ છે. પણ એવું ન હતું એ મને સમજાયું જયારે એ પછીના દિવસોમાં મેં પણ એને સ્મિત આપવાનો પ્રયત્ન કર્યો ત્યારે તે બાળા એ કોઈ રસ ન દાખવ્યો. પણ મીના તરફથી મળેલા એક સ્મિત વખતે એની નજર નું તીર મને એવું વાગ્યું કે આ પરવાનો જલીને ખાખ થઇ ગયો . તોય એ સમજી ન શકી ….! વેલ , એ ન સમજે તો સમજાવવું રહ્યું , પણ એવા ડેરિંગ હોત તો સ્કુલ અને કોલેજમાં સિન્સિયર બોય ની જે ઈમેજ હતી એને બદલે પ્લેબોય ની હોત ! હું તો નજરથી જ કામ લેતો , બોલીને કહેવો પડે તો એ પ્રેમ થોડો કહેવાય ! એ.એમ.ટી.એસ. બસ ના પાસ માટે એક વખત અરજી પત્ર લખેલો બાકી પ્રેમની અરજીઓ કરવી ક્યારેય આપણને ફાઈ જ નથી.

“દિલ સૈકડો હૈ જિનમેં , દિલ એક હૈ નિશાના ,

તેરા ભી દિલ દિવાના , મેરા ભી દિલ દીવાના ,

યે તીર હૈ નઝર કા , જાને કહાં લગેગા ,

રબ જાને આજ કિસકા નસીબા જગેગા ,

શમા સે બચકે યે પરવાના કહાં જલતા હૈ

આપ હમ પે હૈ ફિદા સાફ પતા ચલતા હૈ “

                 હવે વાત આવે છે ત્રીજી બાળા અર્થાત ટીના ની ! હવે મને ટીના ગમે છે એ વાત ની જાણ આખા ક્લાસને હતી , મેં તો આ વાત માત્ર એક નજીકના મિત્રને જ કરેલી , પણ એ નજીકના મિત્ર એ આ વાત બધે ફેલાવી દીધેલી , પરિણામ સ્વરૂપે ટીના સહીત સૌ કોઈ જાણતું હતું મારી ફીલિંગ્સ ! એટલે ગ્રેજ્યુએશન ના ત્રણ વર્ષમાં અમને બંને ને બધા ખૂબ ટીઝ કરતા , અને અમે બંને એ ટીઝીંગ ખુબ એન્જોય કરતા. મને આ કેઈસમાં પ્રપોઝ કરવાની ઈચ્છા હતી , પણ પછી થતું કે એને જે વાત ખબર જ છે એ કહી ને શો ફાયદો ! વેલ , આ બધું ચાલ્યા કર્યું , ગ્રેજ્યુએશન ના ત્રણ વર્ષ પૂરા પણ થઇ ગયા , અને સાત આઠ મહિના પછી ટીના એ મારો નંબર અમારા કોઈ કોમન મિત્ર જોડે થી મેળવ્યો , અને મને ફોન જોડ્યો . એ ત્યારે કમિટેડ હતી , પણ એને મારી સાથે જીવનમાં એકવાર મનભરીને વાતો કરવાની ઈચ્છા હતી , જે ટીના એ કોલેજ દરમ્યાન ક્યારેય વ્યક્ત નહોતી કરી , અને કોલેજ દરમ્યાન અમે ક્યારેય મન ભરી ને ખૂબ વાતો કરી હોય એવું ક્યારેય નહોતું બન્યું . એટલે ગ્રેજ્યુએશનના સાત આઠ મહિના પછી એનો ફોન આવ્યો ત્યારે અમે રોજ વાતો કરવાનો સિલસિલો ચાલુ કર્યો જે લગભગ અઠવાડિયા – દસ દીવસ સુધી ચાલ્યો . એ દરમ્યાન ટીના એ મને કહ્યું કે હું જયારે પણ કોઈના મોઢે એવું સાંભળતી કે યુ લાઈક્સ મી ત્યારે મને ખુબ આનંદ થતો . મારી જેમ એને પણ થોડો સમય માટે મારા પ્રત્યે આકર્ષણ હતું કે કેમ એ બાબતે ટીના એ ચોખવટ કરવાનું ટાળ્યું . અને વાતો નો તો અંત લાવવાનો જ હતો , એમાં મોડું કરીએ તો અંત લંબાતો જાય , એટલે વહેલો જ અંત લાવી દીધો , બંને સાઈડ થી કોઈ પણ પ્રકાર નું કશુય રીગ્રેશન નહિ, ઓન્લી રીસ્પેક્ટ ફોર ઈચ અધર્સ ફીલિંગ્સ !

“તુમકો ભી યે પતા હૈ , હમકો ભી યે પતા હૈ ,

યે પ્યાર કી ઉમર હૈ , યે પ્યાર કા નશા હૈ ,

ક્યોં દિલ કો હમ સતાયે , ક્યોં દિલ કો હમ જલાયે ,

વો પ્યાર કે ઝમાને હમ કૈસે ભૂલ પાયે ,

ઐસા મૌકા હસીન રોઝ કહા મિલતા હૈ

આપ હમ પે હૈ ફિદા સાફ પતા ચલતા હૈ “

હથિયાર ની ઓડિયો કેસેટ મેં ખરીદેલી , અને આ ગીત મારા વોક્મેનમાં હું રીવાઈન્ડ કરી કરીને સાંભળતો . ITS REALLY A VERY NICE SONG, WELL WRITTEN , WELL COMPOSED & OFCOURSE WELL SUNG BY LEGENDARY VOICE ASHA BHOSLE.

આ ગીતને યુ ટ્યુબ પર માણવા અહિયા ક્લિક કરો 

જિસ દેશ મેં ગંગા રહેતા હૈ

ફિલ્મ – જિસ દેશ મેં ગંગા રહેતા હૈ
વર્ષ – ૨૦૦૦
ગીત – જિસ દેશ મેં ગંગા રહેતા હૈ
ગાયક – અભિજિત ભટ્ટાચાર્ય
ગીતકાર – દેવ કોહલી , પ્રવીણ ભારદ્વાજ
સંગીત – આનંદ રાજ આનંદ

દુનિયાભરમાં રખડીને જયારે ઘરે પાછા આવીએ ત્યારે તરત બોલાઈ જાય – “પૃથ્વીનો છેડો ઘર “ ! મારી સાથે તો એવું બન્યું છે કે હું લાંબા સમય સુધી jisdesh3બહારગામ રહી ને આવું પછી મારા વિસ્તારમાં પ્રવેશું કે તરત મને એકે એક દુકાન જોઈ ને ભાવ ઊભરાય. રસ્તાઓ , રીક્ષાઓ , શાકની લારીઓ , રસ્તા પર ફરતી ગાય , કુતરા – બધા ને જોઇને ભાવુક થઇ જઉં . એટલું ય ઓછુ હોય ત્યાં મને તો આકાશના વાદળો , પવનની લહેરો અને આથમતા સુરજની આછી આછી કિરણો જોઇને પણ મન ભાવુક થઇ જાય કે આહાહા … મારા વિસ્તારના વાદળો , મારા એરિયાનો સુરજ ! મારા રે મલકનો આ પવન !
મારા પરિવારમાં બધા એકબીજાને પ્રેમતો ખુબ કરે , પણ પ્રેમના પ્રદર્શનોમાં મારા ઘરના બધા થોડા પાછા પડે . અને એવા ઘરમાં હું ફિલ્મી ટાઈપનો પાકેલો , એટલે આપણે બધા જોડે બહુ બબાલો કરી ! મમ્મી ને પણ કહી દઉં – ના ગમતો હોઉં તો જતો રહીશ આ ઘર છોડી ને ! આવા તો બીજા કેટલાય ડાયલોગો પપ્પાને ,બહેનોને, પત્નીને સંભળાવ્યા હશે , પણ આવા પ્રકારના ડાયલોગ્સની આપ – લે મારે મમ્મી જોડે વિશેષ થાય . મમ્મી ક્યારેક ગુસ્સામાં મેલોડ્રામેટીક ડાયલોગો ફટકારે , એટલે મારે તો એટલું જ જોઈતું હોય , પછી હું પણ શરુ કરું . થોડીવાર જુગલબંધી ચાલે ! પછી હું કહું કે એ બધી વાત મુકો અને ચા પીવી છે કે નહિ એમ કહો , અને મમ્મી સહેજ રિસાયેલા ટોન માં “હા “ પાડે , પછી હું રસોડામાં ચા બનાવવા જઉં . એમને મારા હાથની ચા વિશેષ પ્રિય . પ્રેમના પ્રદર્શનનો પણ એક મેલોડ્રામેટીક અને ખુબ ઈમોશનલ પ્રસંગ મને યાદ આવે છે , હું કોલેજના પહેલા વર્ષમાં હતો – અને નડિયાદના હરી ઓમ આશ્રમના મૌન મંદિરમાં એક અઠવાડિયું રહી ને આવેલો , અને મને ત્યાં ફાવતું હશે કે કેમ ટાઈપસ ની ચિંતાઓ કરી કરી ને પરેશાન થયેલા મમ્મી એ હું આવ્યો કે તરત મને જોઈ એમની આંખમાં પાણી આવ્યું , થોડો મારા ગળે પણ ડૂમો આવ્યો અને મમ્મી એ મારૂ માથું ચૂમ્યું .
સિમ્પલ વર્ડ્સ માં કહીએ તો મારી દુનિયામાં ,મારા ઘરમાં , મારી શેરીમાં , બધું સિમ્પલ જ છે. એવું સિમ્પલ જેના પર કરોડો સ્પેશીયલ કુરબાન ! આખી દુનિયા નથી જોઈતી , આખી દુનિયા નહિ પણ મને વ્હાલી ફક્ત મારી આ નાનકડી દુનિયા. જગતભર ના સુંદર પક્ષીઓ જોઈ લઉં , એમને કેમેરામાં કેદ પણ કરી લઉં તોય મારા ફળિયામાં ચણતી ચકલી મને જે આનંદ આપે છે , એ આનંદની તોલે કશું ના આવે ! મારા ફળિયામાં જ મેં સૌપ્રથમ વખત ચકલી જોયેલી , ચકો જોયેલો , કાબર જોયેલી – પપ્પા એ કીધેલું કે જો તારા કરતા તો કાબર ડાહ્યી , કેવું મસ્ત માથું ઓળી ને આવી છે ! એ માથું ઓળેલી કાબર જયારે અદાથી મારા ફળિયામાં ચાલે છે ત્યારે મારા હોઠ પર અચૂક સ્મિત આવી જાય છે.

“ભાભી કંગન ખનકાતી હૈ , ઔર માં લોરિયા ગાતી હૈ ,
મધ્ધમ મધ્ધમ સી પવન ચલે, કોયલિયા ગીત સુનાતી હૈ ,
બચ્ચા વહાં આજ ભી ચાંદ કો ચંદામામા કહેતા હૈ ,
જિસ દેશમે ગંગા રહેતા હૈ … “

મારા ઘરની નજીક જ મારી સ્કુલ , અને મારી સ્કુલની નજીક આવેલું એક બસ સ્ટેન્ડ! અને એ બસ સ્ટેન્ડ પર ઊભેલી એક છોકરી ! હું અગિયારમાં ધોરણમાં હતો ત્યારે એ બસ સ્ટેન્ડ પર એક સુંદર સ્કુલ ગર્લ આવી ને ઊભી રહેતી , જેને મેં જોયેલી જયારે હું રીસેસમાં ભૂંગળા નું એક રૂપિયા વાળું પેકેટ ખરીદવા એ બસ સ્ટેન્ડ પાસે આવેલી દુકાન પર ગયેલો . પછી તો રોજ નો સિલસિલો બની ગયો , હું રોજ રીસેસમાં એને જોવા જતો , એના લીધે પેલા દુકાનવાળાને પણ ભૂંગળા માટેની રોજ એક રૂપિયાની ગરકી બંધાઈ ગઈ ! આજે પણ ક્યારેક એ બસ સ્ટેન્ડ પાસેથી પસાર થતા એ દિવસો નું સ્મરણ થાય એ દિવસો નું ! એ સ્કુલના દિવસો , જયારે હું વહેલી સવારે ઊઠીને સાઈકલ પર સવાર થઈને સ્કુલે જતો , સાઈકલ ચલાવતા જે થોડો પરસેવો થયો હોય એના પર વહેલી સવારના ઠંડા પવનની લહેર ! આહ ! ગજ્જબ આનંદ ! અને સાઈકલ પરથી ઊતરી ને શર્ટ ને પેન્ટમાં બરાબર ઇન કરી ને જ ક્લાસમાં ઇન થવાનું ! અને ટાઈ તો હંમેશા થોડી લૂઝ જેથી પહેલું બટન ખુલ્લું રાખી શકાય ! બસ સ્ટેન્ડ પર ઊભી રહેતી એ દીવાની , એ વહેલી સવારની ઠંડી લહેરોમાં ચલાવેલી સાઈકલ , હા , મારી તરુણાવસ્થા માં કરેલા આ અનુભવો ! , મારા દેશમાં રહેતા બીજા લોકો પણ મારા આ અનુભવો સાથે પોતાના અનુભવો રીલેટ કરી શકશે , કારણ કે એક પ્રદેશ માં રહેતા દરેક લોકો ની વાત મોટેભાગે એક જ હોય છે , “ આ ત્યાની વાત છે જે દેશમાં હું રહું છું…” એમ કહું એમાં જ બધાનો ઉલ્લેખ આવી ગયો કારણ કે મારા આ શબ્દો સાંભળતા જ અનેક દેશવાસીઓ બોલી ઊઠશે – “હું પણ ત્યાં જ રહું છું , જ્યાં આ રહે છે , મારી પણ એ જ વાત છે , જે એની છે “ ખરેખર, સાર્થક છે આ ગીત ના શબ્દો – જિસ દેશ મેં ગંગા રહેતા હૈ …..

“ગાવ કા પનઘટ , પનઘટ કા પાની , ભરે ગગરીયા કોઈ દીવાની ,
ઠંડી ઠંડી પુરવાઈ મેં મીઠી મીઠી ખુશ્બુ ,
મત પૂછો ઉસ ખુશ્બુમે હોતા હૈ કૈસા જાદુ ,
જાદુ ઐસા હોતા હૈ કે હર કોઈ ઝૂમતા રહેતા હૈ ,
જિસ દેશમે ગંગા રહેતા હૈ “

ગીતનો હવે પછી નો જે અંતરો છે એ મને વિશેષ પ્રિય છે, એના ફિલ્માંકન ના લીધે ! ગામ છોડીને આવેલા અભણ ગંગા નું શહેરમાં અપમાન થાય છે , એ પાર્ટીમાં ઉપસ્થિત જનમેદની વચ્ચે હાસ્યાસ્પદ અને ગમાર સાબિત થાય છે ત્યારે બેપરવાહ બની ને પાર્ટીમાં ઢોલક વગાડીને આ શબ્દો ગાય છે ! આ દ્રશ્ય નું ફિલ્માંકન એવું ગજ્જબ છે કે આ દ્રશ્ય હું જયારે પણ જોઉં છું ત્યારે ગળે ડૂમો અચૂક આવી જાય છે , ખુબ ઈમોશનલ થઇ જાઉં છું. પોતાનો પ્રદેશ છોડ્યા નું દર્દ જે ગંગા અનુભવે છે એ ખુબ સહેલાઇ થી સમજી શકાય એવું છે . કારણ કે એક સાચો , ભોળો અને સીધો માણસ પૈસા ની લાલચે પણ પોતાના દેશથી વધુ દૂર ન રહી શકે , કારણ કે એને મન એની સાચી સંપત્તિ એનો પ્રદેશ જ છે . વ્યક્તિઓ ની સાથે જે તે જગ્યા જોડે પણ માણસ લાગણીના તંતુ થી જોડાઈ જતો હોય છે , પછી એ બીજી જગ્યા એ જાય તો પણ એ શોધતો રહેશે એ જ બધું જે એને પોતાના પ્રદેશમાં મળતું હતું – એવા લાગણીશીલ લોકો , એવું ઘર , એવા પક્ષીઓ .. અને જયારે એ કશું એને નહિ મળે ત્યારે એ બધું એ નવી જગ્યામાં ઊભું કરશે . જસ્ટ લાઈક કોઈ ભારતીય વિદેશમાં રહેવા જાય , અને ત્યા રેસ્ટોરાં ખોલી, ત્યાંના લોકોને પોતાની રેસ્ટોરાંમાં દેશી ભોજન જમાડે , ગરબે રમાડે, થોડુક ત્યાનું અપનાવે અને થોડુક પોતાનું ફ્લેવર ત્યાં ના કલ્ચરમાં એડ કરે ! અને પછી જે ફ્લેવર બને એ પણ બહુ ચાખવા લાયક હોય હો !

“દિલમે બસા કર , ગાવ કી મમતા ,
શહેરમેં આયા મેં જોગી રમતા ,
સુખ દુખ સારે માન કર , ઔર ઉનકો અપના કર ,
તરહ તરહ કે નાતો સે ઘર બન જાતા હૈ સુંદર ,
પલ પલ સચ્ચે રિશ્તો કા વહાં પ્યાર બરસતા રહેતા હૈ ,
જિસ દેશમે ગંગા રહેતા હૈ “

દિશાઓ ભૂલી ગયો !

hello guyz & girls, વડીલો અને મિત્રો , વાત જાણે એમ છે કે વાત કઈ જ નથી ! અને મારી તો ટેવ જ છે કે મને જયારે ખબર હોય કે વાત માં ખાસ દમ નથી ત્યારે હું પોતે જ કહી દઉં છું -( એટલે સમજુ લોકો પોતાનું હિત સમજીને આનાથી દૂર રહે ) બીજું કોઈ કહે કે ના કહે ! તમે વખાણશો તોય મારો અભિપ્રાય એ જ રહેશે. તો પછી તમને કદાચ પ્રશ્ન થાય કે આ નબળું સાહિત્ય પ્રગટ કરવાનો કોઈ મતલબ ખરો ! જો લેખક પોતે જ એમ કહેતો હોય કે આ નબળું છે તો એ એને પ્રગટ કરવાની મુર્ખામી શું કામ કરે છે ? તો એ મુર્ખામી એટલા માટે કે સાહિત્ય ગમ્મે તેવું હોય નબળું કે સબળું એને પ્રગટ થવાનો પૂરે પૂરો હક છે ! કેમ કોઈ ફિલ્મ ખરાબ બની હોવા છતાં (અને દિગ્દર્શકને એની જાણ હોવા છતાં ) રીલીઝ કેમ થાય છે ? હા , પૈસા લાગ્યા હોય એ કારણ તો ખરું જ ! પણ સાથે મહિનાઓ સુધી પરસેવો પાડીને કરેલી મહેનત નું શું ? એ મહેનત માત્ર પૈસા માટે નથી હોતી , એ એક કલાકારની મહેનત હોય છે , કલાનું સર્જન કરવા માટે , પછી એ સર્જનમાં જો એની ઊણપ રહે તોય એ સર્જન ને એ સમાજની વચ્ચે મુકે છે , અને ઘણીવાર એવું પણ બને કે લોકો ખરાબ માંથી પણ સારું શોધીને મેળવી લે ! અને ક્યારેક એવું પણ થાય કે સર્જકને પોતાના સર્જનથી સહેજ પણ સંતોષ ના હોય પણ બીજા કોઈ ને એ સર્જન અતિશય પ્રિય થઇ પડે , જેમ કે રામ ગોપાલ વર્મા ની ફિલ્મ “મસ્ત ” મને ખુબ જ મસ્ત લાગેલી , અતિશય ગમેલી ને વારંવાર જોયેલી , પણ રામ ગોપાલ વર્માએ એ ફિલ્મ વિષે એમ કહ્યું છે કે મારી એ ફિલ્મ થી હું સંતુષ્ટ નથી , એના સર્જનમાં ઘણી ખામીઓ રહી છે સાથે આફતાબના અભિનય થી પણ રામ ગોપાલ વર્મા ને સંતુષ્ટિ ન હતી (અફકોર્સ મને તો આફતાબ નો અભિનય પણ ખૂબ ગમેલો)
સાહિત્ય બાબતે પણ મારું એવું જ માનવું છે કે લેખકને જો એમ લાગે કે આ સર્જનમાં કશીક ઊણપ રહી ગઈ છે , છતાં ય તેને પ્રગટ તો કરવું જ જોઈએ. (અફકોર્સ , લોકોના નેગેટીવ પ્રતિભાવ સાંભળવાની તૈયારી સાથે ) કારણ કે સર્જન થઇ ગયા પછી એ માત્ર તમારી જ મિલકત બની ને રહેતું નથી , એ સર્વે કલા રસિકોની મિલકત છે , જેમ કે દેવ આનંદની ફિલ્મ તીન દેવીયા નું “ખ્વાબ હો તુમ યા કોઈ હકીકત… ” ગીત , રાજ કપૂરની દરેક ફિલ્મ અને દરેક ગીત … આ બધું મારા માટે કોઈ મિલ્કતથી કમ નથી ! એ રીતે તમારી પણ આવી મિલકતો હશે ! દરેકની હોય છે ! માટે હું મારા સર્જન ને એની તકદીર જાતે જ નક્કી કરવા દઉં છું , હું કોણ છું એને સારું કે ખરાબ કહેવા વાળો ! બે કે ત્રણ વ્યક્તિઓ ના મંતવ્યો કોઈ સર્જનનું ભાગ્ય નક્કી કરી શકતા નથી .
અને ઊણપ લાગતી હોય એવા સાહિત્યને પછી હું ક્યારેય ચૂંથતો પણ નથી . એવું મઠારવા જઈએ એમાં ક્યારેક એ સર્જનનો આત્મા મરી જતો હોય છે , એ આત્મા જેને લઇ ને એ સર્જન પેદા થયું હોય છે .
તો એટલે આ મેં બે દિવસ પહેલા કવિતા જેવું કશુક લખેલું , એ રજુ કરું છું , મન થયું એટલે લખેલું અને મન ફાવે એમ લખેલું , તમે વાંચવું હોય તો વાંચજો પણ બહુ મન પર ના લેતા …. જય માતાજી !

અંધકારમય જીવનમાં દિશાઓ ભૂલી ગયો
મારી હથેળીમાં ભાગ્યનો સુરજ આથમી ગયો

ચાર દીવાલની વચ્ચે વસાવેલા એક ઘરમાં
યાદ નથી ક્યારે હું પાતાળમય બની ગયો

ગરમ હવાઓના સુસવાટાઓમાં બળતો રહ્યો
જ્વાળામુખી જલતો રહ્યો ને હું રાખ બની ગયો

મારા અસ્તિત્વનો ઇનકાર કરતું એક નગર વસતું રહ્યું
હું કોઈને યાદ નથી એવો એક ભૂતકાળ બની ગયો

જીવનભર કોઈ તહેવાર નહોતો ઊજવ્યો “યુવરાજ ”
મોત આવ્યું તો મારે મન એ એક ઉત્સવ બની ગયો

કેમ નથી કહેતો ?

શું વીતે છે તારા પર , તું કેમ નથી કહેતો
એ બધું તારી આંખો કહે છે , જે તું નથી કહેતો

હું કઈ અમસ્તો જ આટલો ચુપ નથી રહેતો
વાત કહેવા જેવી નથી એટલે નથી કહેતો

બધા દુખદર્દ છૂપાવી હું ખડખડાટ હસું છું ત્યારે
સૌ ફરિયાદ કરે છે કે હું હસવાનું કારણ નથી કહેતો

કારેલુ તને ક્યાં ભાવે છે, એને જોઇને તું મોઢું બગાડે છે
સત્યતો કારેલાથી યે કડવું છે , એટલે નથી કહેતો

પોતાનું મૌન તોડીને જયારે ખરેખર બોલવાનું શરુ કરે છે “યુવરાજ”
સૌ કહે છે આ તો આડીઅવળી વાતો કરે છે , જે કહેવાનું છે એ નથી કહેતો