Month: જાન્યુઆરી 2013

તેરી ઝુકી નઝર – મર્ડર 3

ફિલ્મ – મર્ડર થ્રી
વર્ષ – ૨૦૧૩
ગીત – તેરી ઝુકી નઝર
ગાયક – શફ્કત અમાનત અલી ખાન
સંગીત – પ્રીતમ
ગીતકાર – સયીદ કાદરી

remote_image_7878908501

મારા સ્વભાવ મુજબ મને પહેલેથી બહુ ઓછું બોલવાની ટેવ , અને એવી જ રીતે એકલા રખડ્યા કરવાની પણ બહુ ટેવ , પત્ની સાથેની પહેલી મુલાકાત માં મેં તેને કહેલું કે મને ફિલ્મો જોવાનો જબરો શોખ છે , હું અઠવાડિયામાં એવરેજ ત્રણેક ફિલ્મ થીયેટરમાં જોઈ નાખું , એટલે એણે પૂછ્યું કે કોની સાથે જોવા જાઓ , મેં કહ્યું – એકલો જ ! અઠવાડિયામાં ત્રણ – ત્રણ પિક્ચર જોવા વળી કોણ સાથે આવે ! હું એકલો હોઉં ત્યારે ભાગ્યે જ એવું બને કે મને એકલું લાગતું હોય , કારણ કે મને મારા વિચારો નો, એટલે કે ખુદનો સાથ હંમેશા હોય , અને ખુદ ના સાથમાં હું ક્યારેય બોર નથી થતો , પણ કોઈ બોરિંગ વ્યક્તિ ના સાથમાં જરૂર બોર થઇ શકું – ત્યારે વિચાર આવે કે આ પ્રાણીને સાથે લીધું એના કરતા એકલો જ નીકળી પડ્યો હોત તો સારું થાત. અને શાંત જગ્યા કરતા મને ભીડ વાળી જગ્યા પર રખડવું વિશેષ ગમે – કારણ કે મને લોકો ને ઓબ્ઝર્વ કરવા ખુબ ગમે – લોકો મને પૂછતા કે નવી નવી નવલકથા માટે તમને નવી નવી વાર્તાઓ ક્યાં થી દિમાગમાં આવે છે – ક્યારેક તમારી વાર્તાઓ ખૂટી પડશે તો ? હું જવાબ આપતો કે આ દુનિયાના દરેક ચહેરામાં મને એક વાર્તા દેખાય છે , માટે મારી વાર્તાઓ તો નહિ પણ જીંદગી જ ખૂટી પડશે.
હું પુરુષ જાતી નો માનવી એટલે સ્વભાવીક રીતે છોકરીઓ ને ઓબ્ઝર્વ વધારે કરું , જોકે કોઈ છોકરીની સુંદરતા એ નજરો ને એના તરફ વાળી હોય , પણ પછી તેનું વર્તન પણ ઓબ્ઝેર્વ કરવા લાગુ , અને સૌથી વધારે મજા પડે પ્રેમી યુગલોને ઓબ્ઝર્વ કરવાની , અને એ યુગલ માં ય મારું ધ્યાન કેન્દ્રિત થાય એ છોકરી તરફ , જે એના પ્રેમી ને વ્હાલ ભરી નજરે જોઈ રહી હોય. પ્રેમમાં પડેલી છોકરીનું ઓબ્ઝર્વેશન કરવાની એક અલગ મજા હોય છે. ટીન એજ માં ટીપીકલ રોમેન્ટિક ફિલ્મો જોતી વખતે હીરોની બહાદુરી કરતા હું હિરોઈન પ્રેમમાં કઈ પરાકાષ્ઠા પર જઈ શકે છે , તેની નોંધ વિશેષ લેતો. અને યુગલો ને ઓબ્ઝર્વ કરતી વખતે જાત જાતની અને ભાત ભાતની પ્રેમિકાઓ જોવા મળે. કોઈ પોતાના પ્રેમી નો હાથ હકથી પકડીને બેઠેલી હોય, કોઈ છોકરીએ પોતાના પ્રેમી નો હાથ એવી રીતે પકડ્યો હોય જાણે તે એને ક્યારેય પોતાનાથી દૂર જવા દેવા માંગતી જ ન હોય – “ઇન્સીક્યોરીટી” યુ સી ! કોઈ પોતાના પ્રેમી ની આંગળીઓ માં આંગળીઓ પરોવીને પ્રેમના સૂર છેડતી હોય – જાણે કે કોઈ સંગીતકાર એકદમ આરામથી પોતાનું વાજિંત્ર વગાડી ને નીકળતા સુરો નો આનંદ લઇ રહ્યો હોય.
અને રસ્તા પરથી પસાર થતી કોઈ છોકરી શરમાતા શરમાતા, આંખો ઢાળી ને કોઈની સાથે ફોન પર વાતો કરી રહી હોય ત્યારે એની નજર માં રહેલો હરખ જોઈ ને મારા હોઠ પણ મલકાઈ જાય, અને મનોમન કહેવાઈ જાય –

“ચાહે કુછ ના કહેના , ભલે ચુપ તું રહેના ,
મુજે હૈ પતા , તેરે પ્યાર કા ,
ખામોશ ચહેરા, આંખો પે પહેરા
ખુદ હૈ ગવાહ , તેરે પ્યાર કા
તેરી ઝુકી નઝર , તેરી હર અદા ,
મુજે કહે રહી હૈ યે દાસ્તાં ,
કોઈ શક્સ હૈ જો કી ઇન દિનોં ,
તેરે ઝેહનો – દિલ પે હૈ છા ગયા “

પ્રેમમાં પડેલી છોકરી ની કલ્પના પણ કરીએ તો પણ એવું ચિત્ર જ પહેલું દિમાગમાં આવે કે તે પોતાના પ્રેમીના વિચારોમાં ખોવાયેલી છે , અને શરમાઈ ને તે પોતાના વાળની લટને કાન પાછળ સરકાવે છે. એવી જ રીતે કોઈ પ્રેમી પોતાની પ્રેમિકાની લટને સંવારે , ત્યારે પણ તે પ્રેમિકા શરમાઈ ને નજરો ઢાળી દેતી હોય છે. જોકે કોઈ પણ છોકરીની લટ તેના કપાળ પર વિખરાયેલી હોય ત્યારે તે છોકરી વધુ સુંદર લાગતી હોય છે , તો પછી કેમ તેનો પ્રેમી એ લટને સરખી કરે છે !? , વેલ , મારા મત મુજબ તો લટ સરખી કરવી એ તો એને સ્પર્શવાનું એક બહાનું હોય છે . એક વિચાર એવો પણ આવે કે પ્રેમીને તેની પ્રેમિકાના ચહેરાને સ્પર્શ કરવા માટે બહાના ની શી જરૂર , એતો એમનેમ પણ એને મન થાય ત્યારે સ્પર્શ કરી શકે , વ્હાલ કરી શકે ! પણ વ્હાલ એ ત્યારે જ કરે ને , જયારે તેને વ્હાલ કરવાનો ઊભરો આવે , અને વ્હાલ કરવાનો ઊભરો ત્યારે વિશેષ આવે જયારે પ્રેમિકાની લટ તેના કપાળ પર વિખરાયેલી હોય , લટ અચાનક વિખરાઈ ને કપાળ પર આવે ત્યારે જ અચાનક ઊભરાઈ આવે તે સુંદરી પર વ્હાલ , અને આંગળીઓ બેકાબુ થઈને જઈ પહોંચે એ સુંદર ચહેરા પર, એ આરસ સમી ત્વચાને સહેલાવવા ….
491086-MurderPHOTOSFILE-1357655979-355-640x480
સુંદર ખીલેલું ફૂલ જોઈ ને લોકો તેને ચૂંટી લેતા હોય છે તેમ વિખરાયેલી લટને પણ પ્રેમીઓ સ્પર્શી લેતા હોય છે , પણ કેટલાક ફૂલ જેમ ચૂંટાતા બચી જાય છે અને , તેથી છોડની શોભામાં , બગીચાના માહોલની સુંદરતામાં અભિવૃદ્ધિ કરતા હોય છે તેમ કેટલીક લટો પણ પ્રેમીઓ ના સ્પર્શથી બચી જતી હોય છે , અને પછી એ વિખરાયેલી લટ એ યુવતી ની સુંદરતામાં અભિવૃદ્ધિ કરે છે , અને એ સુંદરતા વાતાવરણમાં એક અનોખી મહેક પ્રસરાવે છે , હા , એવું બને છે , સુંદર ઝુલ્ફો મસ્ત બની ને હવામાં લહેરાય છે જયારે કોઈ પ્રેમી બાઈક ચલાવી રહ્યો હોય અને પાછળ બેઠેલી એની પ્રેમિકાની ઝુલ્ફો તેના કપાળ પર વિખરાઈ હોય , હવાનો હાથ પકડીને નૃત્ય કરતી હોય , પાગલ બનીને, મદમસ્ત બનીને , ઝૂમતી હોય ….

“તેરી ઝુલ્ફ જબ ભી બિખર જાતી હૈ ,
એ હસીન , તું ઔર હસીન હો જાતી હૈ ,
જો કિતાબો મેં પઢતે રહે આજ તક ,
વો પરી હમકો તુજ મેં નઝર આતી હૈ “

સલામ છે તને પ્રેમિકા , સલામ તારા પ્રેમને , વ્હાલને અને તારી એ બાંહો ના શેલ્ટર ને જેમાં વિસામો લે છે તારા પ્રેમી નું મન , તેનું વ્યક્તિત્વ , તેનું સર્વસ્વ –

“તેરી હી બાહોં મેં , પનાહો મેં ..
રહેના મુજે હરદમ સદા “

અરે માઈરી …

ફિલ્મ – મકડી
વર્ષ – ૨૦૦૨
ગીત – દિન ચડતા હૈ માઈ
ગીતકાર – ગુલઝાર
ગાયક – ઉપન્ગા પંડ્યા
સંગીત – વિશાલ ભારદ્વાજ

વાર્તાઓમાં પણ આવે છે કે એક બાળક જયારે ડરતું હોય અને કોઈ ને કહીના શકતું હોય …. એવી પરિસ્થિતિ તો ભગવાનથી પણ સહન નથી થતી અને એ તરત પ્રસન્ન થઈને બાળકની મુશ્કેલીનું નિવારણ લાવે છે. આ ફિલ્મ , આ ગીત આવ્યું એ વખતે હું પણ એક બાળક હતો , હાયર સેકન્ડરીમાં ભણતો બાળક. અને ફિલ્મ જોતી વખતે આ ગીત આવ્યું ત્યારે હું રડી પડ્યો , ફિલ્મની નાયિકા – નાની છોકરી સાથે પોતાની જાતને રીલેટ કરી ને ! કારણ કે એક બાળક તરીકે મેં નાનપણમાં ડર ને જેવી રીતે અનુભવેલો એનું આબેહુબ ચિત્રણ મને એ ગીતમાં જોવા મળ્યું. ગીતમાં નાની છોકરીની તકલીફ બહુ વધારે છે, ના કહી શકે અને ના સહી શકે ની પરિસ્થિતિમાં તે મુકાઈ છે , તે અંદરથી ઘણી મજબૂત છે એથી તે જાહેરમાં રડી નથી પડતી પણ એકલામાં વિલાપ કરે છે , એ પણ આંખો થી ઓછો અને મન થી વધારે.
હું સ્કુલેથી આવતો , ચુપ ચાપ દફતર પલંગ પર નાખીને પથારીમાં પડતો , મારું ઓશીકું , મારું દફતર , મારી પેન્સિલ , મારી ચોપડીઓ , મારું ચંપક … આ બધું જ મને બહુ વ્હાલું હતું ! મને નાનપણમાં વસ્તુઓ સાથે થોડો વધારે લગાવ રહેતો , આજે પણ રહે છે , પણ પહેલા જેટલો અતિશય નહિ ! કારણ કે નાનપણની મારી તકલીફમાં , મારી એકલતામાં એ જ તો મને સાથ આપતા. મૂંગી વસ્તુઓ ક્યારેય મને હેરાન નહોતી કરતી , મારી સાથે રહેતી , હું એમને સાચવતો , પ્રેમ કરતો અને કશુક ખોવાય કે તૂટી જાય તો રડી પડતો , કારણ કે હું જાણતો કે તૂટવાથી કેટલું દર્દ થાય . અને એવું કશુક મારાથી છુટી જાય જે મને ક્યારેય હેરાન ના કરતુ હોય , એ મને કેવી રીતે પોસાય ! મને હેરાન ના કરતા હોય એવા મારી દુનિયામાં મારા મમ્મી પપ્પા અને મારી વસ્તુઓને બાદ કરતા બીજું કોઈ નહોતું . મારા મિત્રો તો બહુ ઓછા , અને બાકી બચેલી આખી દુનિયા મારી દુશ્મન ! મારી તકલીફ એવી હતી કે હું કહી નહોતો શકતો , સહવું પણ અસહ્ય હતું છતાં મેં સહન કર્યું , વર્ષો સુધી સતત … રોજ …. ! મને યાદ છે , હું મમ્મીને ફરિયાદ કરતો પણ મનોમન , પછી એમના ખોળામાં માથું નાખી દેતો , મમ્મી માથે હાથ ફેરવતા અને થતું , કે કાશ આ ક્ષણ ક્યારેય પૂરી ના થાય , કાશ મારે ઊઠવું જ ના પડે , કાશ સવાર જ ના પડે ….

“દિન ચઢતા હૈ માઈ , ડર લગતા હૈ માઈ ,
કાલે ઘરમે જાકે , છુપ જાતા હૈ માઈ ,
રાત આયે તો રાત સે ડરતી હું
અરે માઈરી ….અરે માઈરી ….”

સવાર પડતી અને હું સ્કુલે જતો , એ પહેલા હું મારું ગંજી એકદમ ટાઈટ ફીટ કરીને પહેરતો , જે આદત આજ સુધી નથી ગઈ . એક તો મારી સાઈઝ કરતા એક માપ જેટલું નાનું ગંજી , જેથી એ વધારે ટાઈટ પડે , એની ઉપર સ્કૂલનો વ્હાઈટ શર્ટ. સ્કુલે પહોંચતા રસ્તામાં જ મારો ફફડાટ શરુ થઇ જાય , અને પહોંચું એટલે …. મારા ક્લાસના છોકરાઓની ટોળકી મને ઘેરી વળે , મારી છાતી સામું જોઇને વિકૃત હસે , ત્યાં અડવા હાથ લંબાવે , હું તેમને એમ કરતા રોકું , ડરૂ એટલે તેમને મજા પડે , જોર જોર થી હસે , ગંદુ ગંદુ બોલે . કોઈક અડી લે , કોઈક દબાવી લે અને જંગ જીત્યા હોય એમ જોર જોર થી હસે , જશન મનાવે , એક બીજાને કહે , અને ટોળકી વધારે મોટી થતી જાય ….
કેટલાક પુરુષની છાતી થોડી ફૂલેલી હોય , કુદરતી રીતે જ , જેને ગાયનેકોમાસ્ટીયા કહેવાય ,મારે પણ એવું છે , એથી છોકરાઓ મારી છાતીને અડીને વિકૃત કોમેન્ટ્સ પાસ કરતા , મને પજવતા .

“મકડી કે જાલે સા આતા હૈ ,નાખુન હૈ જિનકે , ડરાતા હૈ ,
ડરતી હુઈ છુપતી હુઈ , જાઉં કહા , બચતી હુઈ ,
ફિર જબ રાત આતી હૈ ,પંજો વાલી રાત સે ડરતી હું ,
રાત આયે તો રાત સે ડરતી હું”

એના લીધે મેં નાનપણમાં ક્યારેય ટીશર્ટસ નથી પહેર્યા , જે દિવસે મારી પજવણી ના થતી એ દિવસે હું ખુબ માનસિક શાંતિ અનુભવતો , પણ એવું ભાગ્યે જ થતું . વેકેશન ની રાહ હું એટલે જોતો કારણકે વેકેશનમાં સ્કુલ ના હોય , અને એથી એ સમયગાળામાં મને કોઈ હેરાન ના કરે. ૮મા ધોરણથી લઈને ૧૨મા ધોરણ સુધી સતત આવા સમયમાંથી હું પસાર થયો . હું સામનો પણ કરતો , એકાદ બે છોકરાઓને બરાબ્બર ના મારેલા પણ ખરા , પણ છેલ્લે બધું વ્યર્થ જતું કારણકે મારા પર પ્રહાર ટોળકીમાં જ થતા. કોલેજમાં આવ્યા પછી પણ આવું બનતું રહ્યું . કોલેજ પૂરી કરી , સમય જતા આવી પજવણી ઓછી થતી ગઈ , બંધ પણ થઇ , પણ આ બધાના કારણે મારા આત્મવિશ્વાસમાં બહુ ઘટાડો થયો . હું ઓછાબોલો થઇ ગયો , છોકરીઓની તો સામે જતા પણ અચકાતો , થતું કે હું કેવો લાગતો હોઈશ , એ ભલે મારો મજાક નથી ઉડાવતી પણ એ પણ મારામાં એ જોતી તો હશે જ ને જે છોકરાઓ જુએ છે. એ સમયે હું એવું પણ માનતો હતો કે કદાચ આ જ કારણે કોઈ છોકરી મારી સાથે લગ્ન પણ નહિ કરે .

“કીડા સા ગરદન પે ચલતા હૈ ,દિન રાત ઊંગલી સે મલતા હૈ ,
માઈ મેરા પીછા છુડા , સર પે ચઢી કાલી બલા ,
કલ ના જાને ક્યાં હો , આને વાલી શામ સે ડરતી હું
રાત આયે તો રાત સે ડરતી હું”

પણ સમય જતા મેં વિચાર્યું કે પહેલા મારે તો સ્વીકારવું જ પડશે , અને એ સ્વીકારીને એનો છોછ છોડવો પડશે . કેટલુય સાંભળ્યા અને પજવણીનો ભોગ બન્યા પછી એમ કરવું ખુબ અઘરું હતું , છતાં મેં પ્રયત્નો ચાલુ રાખ્યા , ટાઈટ ગંજી ને બદલે ક્યારેક શર્ટની નીચે ગંજી પહેર્યા વગર જ બહાર નીકળી જતો , પહેલા ખભા નીચા રાખીને ચાલતો એના બદલે છાતી બહાર કાઢીને ટટ્ટાર ચાલવાનું શરુ કર્યું. સમય લાગ્યો , પણ હું મારી જાતને આમાંથી બહાર કાઢી શક્યો , પહેલા કોઈ આ વિષયનો મજાક કરતુ તો ખુબ લાગી આવતું ,પણ આત્મવિશ્વાસ પાછો મેળવ્યા પછી માત્ર જે તે વ્યક્તિની અમાનવીયતા પર પ્રત્યે ઘૃણા થતી , તેની ટૂંકી બુદ્ધિ પર દયા આવતી . પણ જે ગુમાવ્યું તે હું પાછુ મેળવી શકું તેમ નથી , અને મેં બહુ કીમતી ચીજ ગુમાવી છે , એ છે મારું બાળપણ ! મારા બાળપણનો મોટા ભાગનો સમય આવા અમાનવીય માનવો ના લીધે દર્દમાં વીત્યો. મારી જવાની સાથે પણ એ જ કિસ્સો હતો .
ખેર , છોડો એ બધું , જીંદગી એ ઘણું બધું આપ્યું પણ છે ને ! “વો જો મિલ ગયા ઉસે યાદ રખ, જો નહિ મિલા ઉસે ભૂલ જા … “

ફિરતા રહું……. દરબદર

ફિલ્મ – ધી કિલર
વર્ષ – ૨૦૦૬
ગીત – ફિરતા રહું દરબદર
ગીતકાર – જલીસ શેરવાની
ગાયક – કે.કે. , શ્રેયા ઘોષાલ
સંગીત – સાજીદ-વાજીદ

કોઈ એક ખુશી માટે માણસ ક્યાં ને ક્યાં ભટકતો હોય ….. એ ખુશી જેની મળવાની આશા પણ ના રહી હોય , છતાં એ ભટક્યા કરે , એની તલાશમાં …. માઈલો સુધી … હંમેશા માટે …. જીવનના છેલ્લા શ્વાસ સુધી ! પણ એવી તે કેવી એ ખુશી છે જેને પામવા આખું જીવન ફના કરવા માણસ તૈયાર થઇ જાય ! વેલ , એવી ઘણી બાબતો છે , જેની પાછળ ફના થવામાં મજા છે , એમાંની એક બાબત છે – પ્રેમ !

“ફિરતા રહું દરબદર , મિલતા નહિ તેરા નિશાં
હોકે જુદા, કબ મેં જીયા , તું હૈ કહાં મેં કહાં ,
તેરી યાદોં મેં ખોયા રહેતા હૂં ,
મુજકો ડસતી હૈ તન્હાઈયાં ”

અને અહી પ્રેમ મેળવવાની ઝંખના છે , પણ એ પણ કેવો પ્રેમ ! જે મેળવી ને ગુમાવ્યો છે . જે વસ્તુ ક્યારેય ના મળી હોય એ ના મળે ત્યારે એનું દુ:ખ લાંબો સમય સુધી નથી ટકતું , પણ કોઈ ને મેળવ્યા પછી તેને ગુમાવ્યા નું દુ:ખ અસહ્ય હોય છે . કારણ કે એની સાથે એક લાગણીના તાંતડે આપણે જોડાયેલા હોઈએ છીએ , અને વ્યક્તિ જેટલી વધુ વ્હાલી , લાગણીનો તાંતડો એટલો વધારે મજબૂત . હું મારી વાત કરું તો હું તો મારી વસ્તુઓ સાથે પણ લાગણીના તાંતડે જોડાઈ જતો હોઉં છું. હું આજે પણ ઘણી વાર યાદ કરું છું કે હું નાનો હતો ત્યારે મારો ગેસનો ફુગ્ગો હવામાં ઊડી ગયેલો ત્યારે હું પોક મૂકી ને રડેલો . ફુગ્ગો ધીરે ધીરે આકાશમાં દૂર ને દૂર જઈ રહ્યો હતો … અને એ જેમ વધુ દૂર જતો ગયો , એમ મારું રડવાનું પણ વધતું ગયું . મારા નાના હાથ લંબાવીને મેં ખૂબ ઠેકડા માર્યા પણ એ ફુગ્ગાની દોરી હાથમાં ના આવી …. આજે પણ ક્યારેક આકાશમાં કોઈ ફુગ્ગો ઊડતો જોઉં તો ઠેકડો મારીને એની દોરી પકડી લેવા મન તડપી ઊઠે … નવો કોઈ ફુગ્ગો ખરીદું ત્યારે પણ એ આનંદ પાછો નથી મેળવી શકતો જે મેં નાનપણમાં એ ફુગ્ગા સાથે ગુમાવેલો ……. મને તો બસ ક્યાંક થી એ જ ફુગ્ગો પાછો મળી જાય ……. એને તો હું ઓળખી જઈશ….. મને લાગે છે કે એ હજુ પણ આકાશમાં ક્યાંક ઊડી રહ્યો હશે , હું જેમ એની શોધમાં છું તેમ એ પણ મારી જ શોધમાં ક્યાંક ભટકતો હશે …
કોઈ વ્યક્તિ પાસે હોય અને એના પાસે હોવાનો આનંદ જે સતત એના સહવાસમાં અનુભવ્યો હોય એ આનંદ , એ વ્યક્તિ ના જવાથી ખોવાઈ જાય છે , અને એ આનંદ ને સ્થાને આવી જાય છે , એક ખાલીપો !

“તું જો જુદા હો ગઈ , તેરી સદા ખો ગઈ,
દેખ લે ફિર ઝીંદગી , હાં ક્યા સે ક્યા હો ગઈ ,
જબ સે બીછડી હૂં , રબ સે કહેતી હૂં ,
કિતના સૂના હૈ તેરા જહાં “

એક પ્રેમી જેણે પોતાનું જીવન પ્રેમમાં ફના કર્યું છે , એ પણ મરી ને નહિ , જીવી ને ! રોજેરોજ જીવવાનું અને રોજેરોજ ફના થવાનું ….. એમાં ક્યારેક જીવનબળ ખોવાઈ જાય , જે પથ પર ચાલવાનું નક્કી કરીને નીકળ્યો હોય એ પથ ના રસ્તાઓ ઝાંખા પડી જાય , ત્યારે એ મનોમન ફરિયાદ કરે , એ પ્રિયજનને પોકારે ,ફરિયાદો કરે , પાસે બોલાવે …. એને વિશ્વાસ હોય કે હું મનમાં તેને યાદ કરીશ તો એના મન સુધી મારી વાત જરૂર પહોંચશે , અને એના મનમાંથી પોતાની વાતનો જવાબ જરૂર નીકળશે જે મારા મન સુધી જરૂર પહોંચશે.

“કૈસે કટે ઝીંદગી , માયુસીયાં , બેબસી ,
રાહે સભી ખો ગયી , રોશની દે રોશની”

મન થી મન સુધી પહોંચવાની આ શક્તિને ટેલીપથી કહેવાય, જે પહેલાના જમાનામાં ઋષિમુનીઓ તપ કરીને તેની સિદ્ધિ મેળવતા , એ ટેલીપથીની શક્તિ દરેક મનુષ્યમાં પડેલી જ હોય છે , અને એટલે જ અવારનવાર આપણે પણ અનુભવતા હોઈએ છીએ કે ક્યારેક કોઈ સ્વજનની આપણને ચિંતા થાય અને તેને ફોન કરીએ ત્યારે ખબર પડે કે ખરેખર તેમની તબિયત ખરાબ છે. આપણને કોઈ સ્વજન સાથે વાત કરવાનું મન થાય અને એ જ વખતે એ વ્યક્તિનો ફોન આવે !
એટલે જ જયારે કોઈ પ્રિયજન ને દિલથી પોકારતું હોય ત્યારે તેને જવાબ જરૂર મળે છે , અને પ્રિયજનનો એ જવાબ – એના હૃદયની વાત આપણા હૃદય સુધી પહોંચી જાય , જાણે કોઈ ઠંડી હવાની મીઠી લહેર કાનમાં આવી ને કહી જાય , જાણે દરિયાનું કોઈ મોજું તેના ઘૂઘવતા અવાજમાં કંઈ સમજાવી જાય કે તું જે રસ્તા પર ચાલી રહ્યો છે , તે બરાબર છે , હું તને ત્યાં જ મળીશ , જરૂર મળીશ , ચોક્કસ મળીશ , અરે હું તો તારામાં જ સમાયેલી છું , મને બીજે ક્યાંય શોધવાના વ્યર્થ પ્રયત્નો ના કરીશ …

“મેં તો રહેતી હૂં , તેરી રાહો મેં ,
બેખબર મુજકો ઢૂંઢે કહાં “