suicide-men

ખુદ કો માર ડાલા

ફિલ્મ – ડી
વર્ષ – ૨૦૦૫
ગીત – ખુદ કો માર ડાલા રે…
ગાયકો – માનો, મોહના સરકાર
સંગીત – નિતીન રાઈકવાર

ઓલું તેઝાબ ફિલ્મનું પ્રખ્યાત ગીત “સો ગયા, યે જહાં….” ના દ્રશ્યો જરા યાદ કરી જુઓ, તમને સૌથી પહેલા ચંકી પાંડે યાદ આવશે! અને આજે એમ નેમ ચંકી પાંડેને યાદ કરવાનું કોઈને કહેવામાં આવે તો તેને માત્ર ફિલ્મ “હાઉસફૂલ” અને હાઉસફૂલ ૨” નો ચંકી પાંડે યાદ આવશે. કોઈક વળી એને “લાફ ઇન્ડિયા લાફ” ના જજ તરીકે પણ યાદ કરશે. પણ હું એને સૌથી પહેલા યાદ કરું ફિલ્મ “ડી” માટે. ચંકી પાંડે ખોવાઈ ગયો, પછી તેને પાછો લાવ્યો રામ ગોપાલ વર્માએ ફિલ્મ “ડી”માં. પણ તેની ફિલ્મો ના ચાલી એટલે ચંકી પણ ના ચાલ્યો. રામુને બધાએ “આગ” માટે મન ભરીને ગાળો દીધી, પણ તેની શ્રેષ્ઠ ફિલ્મો કોઈ થીયેટરમાં જોવા સુદ્ધા ના ગયું. હું એની જગ્યાએ હોત તો લોકોને કહેત કે તમે “આગ”ને જ લાયક છો. કારણ કે “ડી”, “જેમ્સ”, “રણ”, “શિવા”(નવું) જેવી ક્લાસ ફિલ્મો તમારે જોવી નથી. એની સુપર ક્લાસ ફિલ્મ “રક્ત ચરિત્ર”ને પણ જોઈએ તેટલું ઓડિયન્સના મળ્યું તે વાતનો અફસોસ થોડા દિવસ પહેલાજ વિવેક ઓબેરોયે “કિસ્મત લવ પૈસા દિલ્લી” ના પ્રમોશનલ ઈન્ટરવ્યુ વખતે વ્યક્ત કર્યો.
ખેર, મારે વાત કરવી છે “ડી” ફિલ્મના એક ગીત “ખુદ કો માર ડાલા રે…” વિશે, જેનું ફિલ્માંકન ચંકી પાંડે અને ઈશા કોપીકર પર થયું છે. આ ગીત ખાસ પ્રખ્યાત નહોતું થયું, હું કૉલેજ ના બીજા વર્ષમાં હતો ત્યારે આ ફિલ્મ-ગીત આવેલું અને પહેલીવાર સંભાળતાવેંત જ હું આ ગીતના પ્રેમમાં પડી ગયો. એક તો ટપોરી ટાઈપ ગીતો વિશેનો લગાવ ત્યારે વધુ હતો, પણ ગીત ગમવા પાછળનું મુખ્ય કારણ એ હતું કે ગીતના શબ્દો સાંભળીને એવું લાગતું કે જાણે મારી અંદરની લાગણીઓને કોઈ એ શબ્દદેહ આપ્યો છે. ગીતના શબ્દો મનની ગુંગળામણને વ્યક્ત કરે છે. ચંકીનુ પાત્ર ગીત દારૂ પીને ગાય છે, કારણકે કે આ શબ્દો, આ frustration એ પ્રકારનું છે કે જે સામાન્ય સ્થિતિમાં શબ્દરૂપે બહારના આવે.
“ખુદ કો માર ડાલા રે….ખુદ કો માર ડાલા… દિમાગ થા મેરે પાસ ફિર ભી ના ચલા સાલા ! “
હું દસમાં ધોરણમાં ગણિતમાં ફેઈલ થયેલો, પછી જોકે એક મહિનામાં રી ટેસ્ટ આપીને પાછો પાસ થઈને વર્ષ બગાડ્યા વગર અગ્યારમામાં આવી ગયો, અને પછી બારમામાં આવ્યો, બારમામાં પણ ભણવામાં એટલો જ નબળો. કોમર્સ લીધેલું, પહેલું પેપર એકાઉન્ટ નુ હતું, પરીક્ષા શરુ થવાને દોઢ કલ્લાકની જ વાર હતી, હું ઘરેથી નીકળવાનો હતો, અને અચાનકમેં રૂમ બંધ કર્યો, અને બંધ બારણા પાછળમેં કરેલા આયોજન મુજબ હું ઓલ આઊટ લીક્વીડની શીશી પી ગયો. એ શીશી પર મોટા અક્ષરે લખેલું આવે છે “પોઈઝન” એટલે! મમ્મી પપ્પાને પગે લાગીને સાયકલ પર નીકળી પડ્યો એક્ઝામ આપવા. આખી એકઝામમાં ઊલટી જેવું થયા કર્યું, માથું પણ સખ્ખત દુખ્યું પણ કઈ થયું નહી. એકઝામમાં પાસ પણ થઇ ગયો. નર્વસનેસ માં લેવાઈ ગયેલું કેટલું મોટું ખોટું પગલું! એતો ભગવાનની કૃપાથી હું બચી ગયો…! નહીંતો મર્યા પછી મારે ભૂત બનીને ગાવું પડેત – “ખુદ કો માર ડાલા રે….ખુદ કો માર ડાલા… દિમાગ થા મેરે પાસ ફિર ભી ના ચલા સાલા ! ” સુસાઇડ કરવાના નિર્ણયો માણસો ઇમોશનલ થઈને લેતા હોય છે, જો તેવે વખતે શાંત થઈને દિમાગનો ઊપયોગ કરીને વિચારવામાં આવે તો ખબર પડે કે એવી કોઈ કટોકટીની સ્થિતિ નથી આવી જીવનમાં, અને આના થી પણ વધારે કપરો સમય આવશે, પણ ત્યારે નાસીપાસ થયા વગર, ઇમોશનલ થયા વગર, દિમાગથી કામ લઈને એ તકલીફનું નિવારણ શોધવાનું છે, અને જો તકલીફનું કોઈ નિવારણના હોય તો પરિસ્થિતિ સાથે સમાધાન સાધીને જીવવાનું શીખવાનું છે.
ખોટા મિત્રોનો સંગ પણ કર્યો છે, અને એના લીધે જીવનમાં ઘણું બધું ગુમાવ્યું પણ છે, એ વાતોનો વિસ્તારથી ઊલ્લેખ કર્યા વગર માત્ર એટલું જ કહીશ કે “નોચ નોચ કે દોસ્ત ચલ દિયે, કુછ નહી બચાયા, સબ નિગલ ગયે, હાથ ફસ ગયા હાથ જીસ જગા પે ડાલા રે…ખુદ કો માર ડાલા રે….ખુદ કો માર ડાલા… “
ભીડથી હમેશા અલગ રહ્યો છું, વિખુટો રહ્યો છું, દાઢીતો હંમેશા વધેલી જ હોય, એતો હમણાથી થોડો સુધર્યો છું, અને લાઈફનો ગ્રાફ પણ ખુબ ઊંચો નીચો, આડો તેઢો. બારમામાં ૪૮ ટકા અને ફર્સ્ટ યરમાં પછી વિષય બદલીને આર્ટસ લીધું, મુખ્ય વિષય અંગ્રેજી સાથે. અને ફર્સ્ટ યરની ફર્સ્ટ ટેસ્ટમાં આખા ક્લાસમાં ફર્સ્ટ! ડીસ્ટીન્ક્શન! પાછો સેકન્ડ યરમાં સેકન્ડ ક્લાસ અને થર્ડ યરમાં ફર્સ્ટ ક્લાસ સાથે પાસ! ક્યારેક સાવ ઝિરો તો ક્યારેક હીરો! કભી સમુંદર તો કભી સાલા ગલી કા નાલા!
“ભીડ ભાડમે કટી પતંગ હો ગયા, જીને કા ઢંગ બેઢંગ હો ગયા, સમંદરમેં આકે મિલ ગયા ગલી કા નાલા રે….ખુદ કો માર ડાલા રે….ખુદ કો માર ડાલા… “
ગુલામ અલીની ગાયેલી ગઝલમાં જે આવારગીની વાત આવે છે તેવી આવારા લાઈફ હું પણ જીવ્યો છું, લોકો મને એક કોયડાની જેમ જોતા હોય એવું પણ અનુભવ્યુ છે, એક એવું તાળું જેની કોઈ ચાવી નથી….
“કલ ચલા ગયા કલકા ક્યા પતા… આયીનેમેં ભી તુ હૈ લાપતા, બન ગયા, તુ બન ગયા બીના ચાબી કા તાલા રે….ખુદ કો માર ડાલા રે….ખુદ કો માર ડાલા… “

5 comments

  1. 1} દોસ્ત , જ્યાં સુધી આપણે બે અંતિમો { Extreme conditions of Life } વચ્ચે જીવતા હોઈએ છીએ ત્યાં સુધી વાંધો નથી પણ જયારે તે આગ આપણા પરિવારને દઝાડવા માંડે ત્યારે તો ‘દાઢી’ કરી લેવી જ સારી , અને સૌથી અગત્યની વાત કે ભલે આપણે ગંજાવર ભૂલો કરી હોઈ પણ જો આપણે તેના અંતે એક નાનકડો બોધપાઠ પણ જો મેળવી ગયા તો , That mistake is worth to do .

    2} અને જો તમારી સાથે પરિવારનો સાથ અને સારા પુસ્તકો હોય તો ભલભલી મુસીબતોની પીપુડી વગાડી શકાય છે🙂

    3} અને ઓલઆઉટ મચ્છરો મારવા માટે છે અને તોય નથી મરતા , તો આપણે શું ચીજ છીએ🙂

    1. 1) don’t worry,મારી સાથે સંકળાયેલા લોકોને દુઃખ થાય તેવું કોઈ પણ કામ ના કરવું તે મારી પ્રકૃતિ છે, અને હા, દાઢી કરવાની થોડી આળસ ખરી (એટલે એ પુરતો તો એમણે મને સહન કરવો જ રહ્યો )

      2) મુસીબત કી માં કી આંખ🙂 બધા સાથે છે અને એનો આનંદ છે, પણ કોઈ સાથે ના પણ હોય તો પણ દરેક માણસ સક્ષમ છે, ગમે તેવા સંજોગો સામે લડવા માટે, માત્ર આત્મબળ જોઈએ.

      ૩) એટલે તમારું શું કહેવું છે? બીજી વાર સારા પ્રકારનું ઝેર વાપરું એમ?🙂

      1. દાઢી વધારવી, એટલિસ્ટ જ્યાં સુધી ખંજવાળ ન આવે ત્યાં સુધી વત્તા ઘરવાળા બુમો ન પાડે ત્યાં સુધી.

        ઓલઆઉટ છતાંય નોટઆઉટ, વાહ. હવે તો ઇન-મીન છો ને?

        તમારી હિંમતને દાદ દેવી પડે. હું મારા બ્લોગમાં લગભગ બધું લખું છું, છતાંય આટલી નિખાલસતા નથી આવી. કીપ ઇટ અપ!

    1. ‘હસવું અને રડવું બંને એક ચહેરે છપાય’ – વાહ, તમારી તો કોમેન્ટમાં પણ કાવ્યાત્મકતા !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s